Αναστροφή και γυρίζω για Καρδίτσα, το ραντεβού κινδυνεύει να χαθεί και μένα το μυαλό μου στον σκύλο.....
“Μα να τον χάσω μπροστά στα μάτια μου” δεν το “χωνεύω” με τίποτα.
Προχωρώ όσο πιο αργά μπορώ και “το μάτι μου παίζει” συνέχεια αριστερά – δεξιά , η τελευταία ελπίδα είναι μήπως τον δω εκεί κοντά , αν απομακρυνθώ ...χέστα.
Στα 150 μέτρα, και ενώ “ανοίγω” ταχύτητα απογοητευμένος, ξαφνικά βλέπω στο χωράφι , δίπλα στον δρόμο, να εξέχει πάνω από τα ξερόχορτα, ένα καφέ κεφάλι με μακριά αυτιά.
“Λες; Δεν το πιστεύω!”
Αστραπιαία κάνω στην άκρη και σταματώ, το πως δεν έγινε κανένα τροχαίο εκείνη την μέρα είναι απορίας άξιον...
Πλησιάζω και είναι αυτός !! Έρχεται κοντά μου “μες την καλή χαρά”, μου έρχεται να τον πλακώσω στις κλωτσιές , αλλά “δίνω τόπο στην οργή” ......
Τον βάζω βιαστικά στο αμάξι , δεν αντιστέκεται καθόλου, σου λέει “ μαλάκας είμαι ; Από αυτόν όποτε θέλω την κοπανάω...” και πάμε για το ραντεβού.
Ο γεωπόνος, τον οποίο πρέπει να μεταφέρω στα μελίσσια μου , που είναι έξω από την πόλη για έλεγχο και να τον ξαναγυρίσω πίσω στο γραφείο του, (Μου “αρέσει” που πληρώνονται και ¨οδοιπορικά”) με υποδέχεται με την “μούρη” κάτω.
“Άργησες, σε μισή ώρα σχολάω” μου λέει.
“Να ξέρεις ....κάτι μου έτυχε......” Προσπαθώ να δικαιολογηθώ...
“Ναι .... ναι .....καλά ξέρω ....” με αποπαίρνει.
Τι να του εξηγήσεις τώρα.....
“Σε μισή ώρα θα έχουμε τελειώσει “ του λέω και τελικά πείθεται, ευτυχώς....
Πηγαίνοντας προς το αυτοκίνητο σκέφτομαι αν πρέπει να του πω ότι έχουμε “συνταξιδιώτη”.
“Και αν μου πει ότι φοβάται τα σκυλιά; Τι γίνεται” “
“Άστο καλύτερα και βλέπουμε...”
Ευτυχώς όταν μπαίνουμε μέσα και τον βλέπει, δείχνει να μην έχει πρόβλημα.
Μέχρι να φτάσουμε, η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από σκυλιά, είχε και αυτός ένα , δεν θυμάμαι την ράτσα, του πέθανε πρόσφατα, όπως και το δικό μου......
ΕΔΩ προσπερνώ μερικές “φάσεις” που έγιναν στο μελισσοκομείο, γιατί δεν θα τελειώσω ούτε και σήμερα την ιστορία, και ο FORIS θα νομίσει ότι το κάνω επίτηδες .......:)
Τελειώνοντας με τον γεωπόνο , παίρνω και τον πατέρα μου, που είχε κατέβει Καρδίτσα, και ανεβαίνουμε για χωριό ....επιτέλους!!
Στα μισά της διαδρομής σκέφτομαι ότι κάτι ακόμα ήθελα να κάνω , αλλά δεν θυμάμαι τι!
Πριν φτάσουμε το θυμάμαι: “Την εφορία!!”
Είχα ξεχάσει ότι έπρεπε να πάω και από την ΔΟΥ , “φτου σου !! Τώρα είναι πια αργά.”
Ρίχνω το πιο δολοφονικό βλέμμα που έχω ρίξει ποτέ στον σκύλο.
Ήξερα γω γιατί έβρισα την δεύτερη φορά!!!
Μπαίνω στο χωριό και σταματώ έξω από την μια , από τις δύο, καφέ - ψησταριές του χωριού, είναι του Κώστα , καλό παιδί γείτονας και. μελισσοκόμος.
Τέτοια ώρα , 3 το μεσημέρι, δεν υπάρχει “ψυχή” έξω, μόνο ο Κώστας “ανοιχτός”, μπαίνω να χαιρετίσω και μου έρχεται η “φλασιά”!
“Είναι και κυνηγός! Μήπως να του έλεγα.....”
Μετά τα τυπικά το πετάω “ Ωρε συ , να σου δείξω κάτι!”
Βγαίνουμε έξω και τον βλέπει , “Πως σου φαίνεται;”
Τον ρωτάω.
“Πολύ καλός, καθαρόαιμος Γκέκας” μου λέει, δείχνοντας ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αλλά και γνώσεις....
“Δικό σου είναι;” με ρωτάει.
“Κοίταξε να δεις....”
Αρχίζω να του εξηγώ το τι έχει συμβεί .......
Τελειώνοντας την αφήγηση του το λέω:
“ Άκου αν τον θέλεις, να στον δώσω , αλλά με μια προϋπόθεση, σε περίπτωση που δεν “κάνει” για κυνήγι, να μου τον δώσεις πίσω”
“Ακόμα και να μην “κάνει” θα τον κρατήσω” μου λέει αλλά “Σύμφωνοι ”
Μεταφέρεται στην αυλή στο πίσω μέρος και δένεται, καθαρό νερό και τροφή επί τόπου.
Ξέχασα να αναφέρω, ότι στην Καρδίτσα αγόρασα ξηρά τροφή για σκύλους , για κάθε ενδεχόμενο...(Αν έγραφα όλες τις λεπτομέρειες δεν θα τελείωνα fori ούτε....)
Όταν την έδωσα του Κώστα μου είπε: “Σιγά μη του δώσω τέτοια, ψησταριά έχουμε.....”
Το απόγευμα βγαίνω και πάω στο καφενείο, μέσα βρίσκονται 6 γέροι, και μόλις μπαίνω 12 μάτια με καρφώνουν!
“Εσύ τον έφερες” λέει ο πρώτος , πριν καν πω “καλησπέρα”.
Γυρίζω στον Κώστα που μου κλείνει το μάτι, “Τι ρε παιδιά;” Ρωτάω, δήθεν, απορώντας:
“Άστα αυτά,.... άλλος δεν ήρθε στο χωριό σήμερα, εσύ τον έφερες!”
Ο Κώστας παρεμβαίνει “ Μα αφού σας είπα: Τον αγόρασα από γύφτο, 3 Χιλ. Ευρώ” λέει εκείνος.
“Καλά –καλά .... εγώ τον είδα όταν τον έφερνε” λέει ο πιο μύωπας από όλους!!
Κατάλαβα! Άντε να κοροϊδέψεις ΑΥΤΆ τα γερόντια !
Σε μισή ώρα τα έχω “ξεράσει” όλα!
Φυσικά και αναλύεται διεξοδικά πλέον, κάθε πιθανή και απίθανη εκδοχή:
“Κυνηγάει” ή όχι, είναι “χαμένος” ή τον εγκατέλειψαν, ενώ συχνά γίνεται και αυτοψία στο ίδιο το ζώο για να τεκμηριωθεί η μία ή άλλη άποψη.
Δεν καταλήγουμε , όπως είναι φυσικό, πουθενά.
Το βράδυ ξαναβγαίνω, αλλά το σκυλί δεν είναι πια εκεί , “Που το έχεις;” ρωτάω.
“Στο σπίτι, την νύχτα μπορεί να είναι ανήσυχο και να γαβγίζει, δεν θέλω να ενοχλεί” μου λέει ...
“Μάλλον καλή επιλογή έκανα τελικά” σκέφτομαι....
Κάθε μισή ώρα, πότε εκείνος και πότε εγώ, βγαίνουμε έξω για να τον αφουγκραστούμε, δεν ακούγετε τίποτα, ικανοποίηση.....
Αργά πια , πάω για ύπνο, ο δρόμος για το σπίτι μου περνάει δίπλα από το σπίτι του Κώστα, μόλις πλησιάζω ακούω την αλυσίδα να κουνιέται.
“Καληνύχτα φιλαράκο.”
Και σαν να άκουσα: “Καληνύχτα και σε σένα”
ΤΕΛΟΣ
27.1.10
Ο Γκέκας , η συνέχεια.....
Τον παρακολουθώ, μήπως χάνει την ισορροπία του και χτυπήσει , ιδιαίτερα στις στροφές αλλά και για το αν τον “πιάνει” το αυτοκίνητο, τίποτα , πιο πολλή “κουνιέμαι” εγώ στο backet κάθισμα, παρά αυτός, ξέρει από αυτοκίνητα......
Τα πρώτα χιλιόμετρα, με την ευχάριστη και απρόσμενη συντροφιά, περνούν γρήγορα, τώρα σκέφτομαι την καλύτερη λύση γι' αυτόν .
Η αρχική ιδέα ( μεταφοράς του σε πιο “ασφαλές μέρος”) αποδεικνύεται στην πράξη, όχι και τόσο εύκολη υπόθεση.
Οπουδήποτε κοντά στην Εθνική οδό και να τον αφήσω , δεν θα έχει αλλάξει τίποτα , απλώς θα έχω καθυστερήσει λίγη ώρα το “μοιραίο”, απορρίπτεται γρήγορα.
Δεύτερη , και καλύτερη λύση, η μεταφορά του στο χωρίο, εκεί ζουν μόνιμα οι γονείς και εγώ το επισκέπτομαι συχνά , στην χειρότερη περίπτωση, αν αφεθεί ελεύθερος στο χωριό , τουλάχιστον δεν θα κινδυνεύει από αυτοκίνητα, άσε που μπορεί να γίνει και η “μασκότ” και να καλοπερνάει...
(Στο χωριό οι μόνιμοι κάτοικοι είναι περίπου 70-80 άτομα , κυρίως συνταξιούχοι, και η ύπαρξη ενός ήμερου και φιλικού σκύλου , πιστεύω, θα γίνει θετικά δεκτή...αλλά ποτέ δεν ξέρεις)
Με αυτές τις σκέψεις έχει περάσει μισή ώρα όταν ξαφνικά μου έρχεται .......
Θα κατουρήσει!!
Τα σκυλιά δεν “λερώνουν” εκεί που κάθονται αλλά αν “ζοριστούν” ή κάτω από “περίεργες” συνθήκες , τότε υποχρεωτικά.....
Πρέπει να βρω ένα μέρος για να τον αμολήσω λίγο , αν δεν θέλω τίποτα δυσάρεστα....
( Όταν έβρισα την δεύτερη φορά δεν ήταν τυχαία, ήξερα ότι θα έμπλεκα...)
Σταματώ σε 1-2 σημεία αλλά δεν το “τολμάω” , είναι επικίνδυνο να τον αφήσεις ελεύθερο ενώ δίπλα περνούν νταλίκες και ΙΧΕ με ταχύτητα, ενώ καλά -καλά δεν με “ακούει”....
Αποφασίζω τελικά να ρισκάρω, η στάση θα γίνει έξω από την πόλη του Δομοκού, σε καφέ-εστιατόριο που συνήθως κάνω στάση για καφέ και τυρόπιτα, και ο χώρος της αυλής είναι μεγάλος και περιφραγμένος, άρα σχετικά ασφαλής, αυξάνω ταχύτητα και ....ελπίζω.
Μόλις φτάνω , τελικά, παρκάρω και.... παγώνω!
Είχα ξεχάσει ότι στο συγκεκριμένο καφέ, “φιλοξενούνται” σε μόνιμη βάση, 5-6 σκυλιά διαφόρων ρατσών και μεγεθών!
Φτου σου ! Που να τον αφήσεις; Το λιγότερο θα είναι να τρομάξει και να το βάλει στα πόδια...και άντε να τον πιάσεις μετά...άσε δε αν του επιτεθούν......
Τίποτα , το κατούρημα αναβάλλεται, πάλι, αποφασίζω να πάρω την τυρόπιτα και ένα καφέ στα γρήγορα, και δρόμο.
Τον αφήνω μόνο στο αμάξι, καθόλου δεν ενθουσιάστηκε αλλά δεν το έκανε και μεγάλο θέμα.
Στην επιστροφή μου όμως το έκανε και το παράκανε , μέχρι να μπω μέσα κόντεψε να βγει από το μικρό άνοιγμα που του είχα αφήσει στο παράθυρο.
Όταν μπήκα συνειδητοποίησα ότι το ενδιαφέρον του στρέφεται αποκλειστικά στο ένα χέρι , αυτό με την τυρόπιτα, σε αυτό με τον καφέ δεν δίνει καν σημασία, “ο φουκαράς πεινάει” σκέφτομαι και του κόβω την μισή.
Την αρπάζει ταχύτατα και με μαεστρία , χωρίς να με αγγίξει με τα δόντια του , και την καταπίνει, αμέσως, κάνω το ίδιο και γω με την υπόλοιπη, “ξέρεις και γω πεινάω......”
Τώρα αρχίζουν τα ζόρικα, η επόμενη στάση είναι στην Καρδίτσα, στην οποία έχω και 2-3 ώρες δουλειά, πριν ανέβω στο χωριό, ( που να τον αμολήσεις μες στην πόλη; Εδώ στη ερημιά και δεν...) αν προσθέσεις και μια μιση ώρα που θέλω για να φτάσω .......είναι ζόρικα τα πράγματα...
“Πλακώνομαι” όσο μπορώ ενώ ο “μάγκας” πίσω κοιμάται , φτάνω στη πόλη με την “ψυχή στο στόμα”.
Τον αφήνω μέσα , με το παράθυρο λίγο ανοιχτό, και τρέχω στην πρώτη δουλειά , το ραντεβού με τον γεωπόνο για τα μελίσσια , έλεγχος και σφράγισμα βιβλιαρίου, έχει δουλειά και το ραντεβού αναβάλλεται για 2 ώρες αργότερα.
Τρέχω στο αμάξι ανήσυχος κυρίως για το “κατούρημα”, αλλά και γενικώς, μπορεί να γαβγίζει , να γρατζουνάει ταπετσαρίες ή οτιδήποτε άλλο.
Από μακριά, δεν πάρκαρα και ακριβώς απ' έξω, βλέπω 2-3 ανθρώπους μαζεμένους στο αμάξι, “αμάν κάτι θα έγινε!” και τρέχω ...
Μόλις φτάνω κοντά διαπιστώνω ότι απλά ο “μάγκας” έκανε “δημόσιες σχέσεις”, ναζάκια και τέτοια...”αεί σιχτίρ” σκέφτομαι και ανοίγω την πόρτα.
Δεν προλαβαίνω να μπω και μου λέει ο ένας από αυτούς: “Ωραίος ο Γκέκας, δικό σου είναι;”
“Εεεε ναι” του λέω “να που μάθαμε και την ράτσα!!” σκέφτομαι, μέχρι τότε δεν την ήξερα, “Τον πουλάς;” με ρωτάει, με πιάνει απροετοίμαστο, “όχι” του λέω, και ξεκινάω.
“Άκου...... να πουλήσω έτσι το ζωντανό σε έναν άγνωστο” δικαιολογούμαι “και αν είναι κανένας μαλάκας και το κακομεταχειριστεί;” “Άσε καλύτερα....”
Τρέχω στην δεύτερη δουλειά , στην συνεταιριστική Ένωση για την αγορά του κρασιού του χειμώνα.
Ξεκινώντας για την Ένωση, ανάβει το “λαμπάκι”, “Εκεί” λέω “είναι το κατάλληλο μέρος για κατούρημα!” Η Ένωση στεγάζετε σε μια έκταση 10 στρεμμάτων με πολλές αποθήκες και κτήρια και με ψηλό μαντρότοιχο γύρω – γύρω, άρα ασφάλεια, τρέχω....
Μπαίνοντας μέσα πάω αμέσως στο συσκευαστήριο, σε μισή ώρα έχω φορτώσει και βρίσκω το “κατάλληλο” μέρος , σκιά για μένα και το αυτοκίνητο, ανοιχτός χώρος για τον σκύλο, τον αμολάω.
Μόλις βγαίνει , τρέχει για 10 μέτρα , βρίσκει το “κατάλληλο” μέρος και για 10 λεπτά κατουράει .......
Η καλή τύχη όμως σταματάει πάλι!
Ένα αγροτικό κοντοστέκεται ,ο οδηγός του τον κοιτάζει και μετά πλησιάζει σε μένα: “Ωραίος ο Γκέκας” μου λέει, “ άντε πάλι......” σκέφτομαι, “Καλός είναι” λέω, “Δικός σου είναι;” μου λέει, “Ναι” του απαντώ.
Εν τω μεταξύ το “κοπρόσκυλο” έχει φτάσει στην γωνία του πρώτου κτηρίου και στρίβει.
“Είναι καλός στο κυνήγι;” με ρωτάει, τι να πω;
Δεν είμαι και καλός στα ψέματα , “Ξέρεις” του λέω “τώρα τον μάζεψα από τον Δομικό” “Οπότε δεν ξέρω”, άλλο που δεν ήθελε, “μου τον δίνεις” μου λέει “ όχι , τον έχω υποσχεθεί σε έναν φίλο” και μπαίνω στο αυτοκίνητο γρήγορα.
Στρίβω στην γωνία που τον είχα δει τελευταία , βέβαιος ότι κάπου εκεί θα είναι, τίποτα!
Δεν μπορεί κάπου εδώ θα είναι, το κτήριο έχει μήκος 50 μέτρα τουλάχιστον, και το θεωρώ απίθανο να έκανε τον γύρο, μετά την γωνία βλέπω μια πόρτα ανοιχτή και υποθέτω ότι μάλλον μπήκε μέσα.
Κάνω και γω το ίδιο, κατεβαίνω από το αμάξι και μπαίνω.
Ψάχνω τους χώρους έναν- έναν και όπου συναντώ εργαζόμενους τους ρωτάω, τίποτα.
Ξαναμπαίνω στο αμάξι και κάθε 100 μέτρα σταματώ, βγαίνω έξω και φωνάζω, είμαι σίγουρος ότι κάπου εκεί είναι, αλλά που;
Σε μισή ώρα έχω γυρίσει όλη την έκταση, με αυτόν τον τρόπο, χωρίς αποτέλεσμα, “τι διάολο””δεν μπορεί να εξαφανιστεί!”
Ξανακάνω δεύτερη “βόλτα” πάλι τίποτα, ο χρόνος , για το ραντεβού, αρχίζει να πιέζει πλέον επικίνδυνα, και ο γεωπόνος , Δημόσιος υπάλληλος , δεν θα περιμένει....
Στην τρίτη “βόλτα” πια απογοητεύομαι και πάω προς την έξοδο, “μπορεί να έχει βγει έξω” σκέφτομαι , “ας πάω και βλέπουμε”.
Μόλις φτάνω στην έξοδο , με “ζώνουν μαύρα φίδια”, ακριβώς απ' έξω περνάει ένας δρόμος με μεγάλη κίνηση και υψηλές ταχύτητες. Είναι δύσκολο να τον περάσει άνθρωπος, πόσο μάλλον σκύλος!!
Ρωτάω τον θυρωρό αν τον είδε: Τίποτα.
Ξαναγυρίζω για μια τελευταία , και ελπίζω, τυχερή “βόλτα, και πάλι τίποτα.
Βγαίνω έξω από την πύλη, με μια μικρή ελπίδα, ότι, αν δεν διέσχισε τον δρόμο κάθετα και περπατάει παράλληλα ίσως και να ζει, ακόμα.
Βγάζω την “μούρη” του αμαξιού όσο μπορώ πάνω στον δρόμο, ελέγχω προσεκτικά αριστερά δεξιά, πιο πολύ φοβάμαι ότι θα δω “κουφάρι” ή “ αίματα , παρά το ζωντανό, πάλι τίποτα.
Περιμένω 5 λεπτά , για να υπάρξει κενό, και να περάσω απέναντι και να φύγω, “τουλάχιστον δεν το είδα σκοτωμένο”, στο ραντεβού έχω ήδη αργήσει.....
ΣΥΝΕΧΕΊΖΕΤΕ, λίγο ακόμα!
Τα πρώτα χιλιόμετρα, με την ευχάριστη και απρόσμενη συντροφιά, περνούν γρήγορα, τώρα σκέφτομαι την καλύτερη λύση γι' αυτόν .
Η αρχική ιδέα ( μεταφοράς του σε πιο “ασφαλές μέρος”) αποδεικνύεται στην πράξη, όχι και τόσο εύκολη υπόθεση.
Οπουδήποτε κοντά στην Εθνική οδό και να τον αφήσω , δεν θα έχει αλλάξει τίποτα , απλώς θα έχω καθυστερήσει λίγη ώρα το “μοιραίο”, απορρίπτεται γρήγορα.
Δεύτερη , και καλύτερη λύση, η μεταφορά του στο χωρίο, εκεί ζουν μόνιμα οι γονείς και εγώ το επισκέπτομαι συχνά , στην χειρότερη περίπτωση, αν αφεθεί ελεύθερος στο χωριό , τουλάχιστον δεν θα κινδυνεύει από αυτοκίνητα, άσε που μπορεί να γίνει και η “μασκότ” και να καλοπερνάει...
(Στο χωριό οι μόνιμοι κάτοικοι είναι περίπου 70-80 άτομα , κυρίως συνταξιούχοι, και η ύπαρξη ενός ήμερου και φιλικού σκύλου , πιστεύω, θα γίνει θετικά δεκτή...αλλά ποτέ δεν ξέρεις)
Με αυτές τις σκέψεις έχει περάσει μισή ώρα όταν ξαφνικά μου έρχεται .......
Θα κατουρήσει!!
Τα σκυλιά δεν “λερώνουν” εκεί που κάθονται αλλά αν “ζοριστούν” ή κάτω από “περίεργες” συνθήκες , τότε υποχρεωτικά.....
Πρέπει να βρω ένα μέρος για να τον αμολήσω λίγο , αν δεν θέλω τίποτα δυσάρεστα....
( Όταν έβρισα την δεύτερη φορά δεν ήταν τυχαία, ήξερα ότι θα έμπλεκα...)
Σταματώ σε 1-2 σημεία αλλά δεν το “τολμάω” , είναι επικίνδυνο να τον αφήσεις ελεύθερο ενώ δίπλα περνούν νταλίκες και ΙΧΕ με ταχύτητα, ενώ καλά -καλά δεν με “ακούει”....
Αποφασίζω τελικά να ρισκάρω, η στάση θα γίνει έξω από την πόλη του Δομοκού, σε καφέ-εστιατόριο που συνήθως κάνω στάση για καφέ και τυρόπιτα, και ο χώρος της αυλής είναι μεγάλος και περιφραγμένος, άρα σχετικά ασφαλής, αυξάνω ταχύτητα και ....ελπίζω.
Μόλις φτάνω , τελικά, παρκάρω και.... παγώνω!
Είχα ξεχάσει ότι στο συγκεκριμένο καφέ, “φιλοξενούνται” σε μόνιμη βάση, 5-6 σκυλιά διαφόρων ρατσών και μεγεθών!
Φτου σου ! Που να τον αφήσεις; Το λιγότερο θα είναι να τρομάξει και να το βάλει στα πόδια...και άντε να τον πιάσεις μετά...άσε δε αν του επιτεθούν......
Τίποτα , το κατούρημα αναβάλλεται, πάλι, αποφασίζω να πάρω την τυρόπιτα και ένα καφέ στα γρήγορα, και δρόμο.
Τον αφήνω μόνο στο αμάξι, καθόλου δεν ενθουσιάστηκε αλλά δεν το έκανε και μεγάλο θέμα.
Στην επιστροφή μου όμως το έκανε και το παράκανε , μέχρι να μπω μέσα κόντεψε να βγει από το μικρό άνοιγμα που του είχα αφήσει στο παράθυρο.
Όταν μπήκα συνειδητοποίησα ότι το ενδιαφέρον του στρέφεται αποκλειστικά στο ένα χέρι , αυτό με την τυρόπιτα, σε αυτό με τον καφέ δεν δίνει καν σημασία, “ο φουκαράς πεινάει” σκέφτομαι και του κόβω την μισή.
Την αρπάζει ταχύτατα και με μαεστρία , χωρίς να με αγγίξει με τα δόντια του , και την καταπίνει, αμέσως, κάνω το ίδιο και γω με την υπόλοιπη, “ξέρεις και γω πεινάω......”
Τώρα αρχίζουν τα ζόρικα, η επόμενη στάση είναι στην Καρδίτσα, στην οποία έχω και 2-3 ώρες δουλειά, πριν ανέβω στο χωριό, ( που να τον αμολήσεις μες στην πόλη; Εδώ στη ερημιά και δεν...) αν προσθέσεις και μια μιση ώρα που θέλω για να φτάσω .......είναι ζόρικα τα πράγματα...
“Πλακώνομαι” όσο μπορώ ενώ ο “μάγκας” πίσω κοιμάται , φτάνω στη πόλη με την “ψυχή στο στόμα”.
Τον αφήνω μέσα , με το παράθυρο λίγο ανοιχτό, και τρέχω στην πρώτη δουλειά , το ραντεβού με τον γεωπόνο για τα μελίσσια , έλεγχος και σφράγισμα βιβλιαρίου, έχει δουλειά και το ραντεβού αναβάλλεται για 2 ώρες αργότερα.
Τρέχω στο αμάξι ανήσυχος κυρίως για το “κατούρημα”, αλλά και γενικώς, μπορεί να γαβγίζει , να γρατζουνάει ταπετσαρίες ή οτιδήποτε άλλο.
Από μακριά, δεν πάρκαρα και ακριβώς απ' έξω, βλέπω 2-3 ανθρώπους μαζεμένους στο αμάξι, “αμάν κάτι θα έγινε!” και τρέχω ...
Μόλις φτάνω κοντά διαπιστώνω ότι απλά ο “μάγκας” έκανε “δημόσιες σχέσεις”, ναζάκια και τέτοια...”αεί σιχτίρ” σκέφτομαι και ανοίγω την πόρτα.
Δεν προλαβαίνω να μπω και μου λέει ο ένας από αυτούς: “Ωραίος ο Γκέκας, δικό σου είναι;”
“Εεεε ναι” του λέω “να που μάθαμε και την ράτσα!!” σκέφτομαι, μέχρι τότε δεν την ήξερα, “Τον πουλάς;” με ρωτάει, με πιάνει απροετοίμαστο, “όχι” του λέω, και ξεκινάω.
“Άκου...... να πουλήσω έτσι το ζωντανό σε έναν άγνωστο” δικαιολογούμαι “και αν είναι κανένας μαλάκας και το κακομεταχειριστεί;” “Άσε καλύτερα....”
Τρέχω στην δεύτερη δουλειά , στην συνεταιριστική Ένωση για την αγορά του κρασιού του χειμώνα.
Ξεκινώντας για την Ένωση, ανάβει το “λαμπάκι”, “Εκεί” λέω “είναι το κατάλληλο μέρος για κατούρημα!” Η Ένωση στεγάζετε σε μια έκταση 10 στρεμμάτων με πολλές αποθήκες και κτήρια και με ψηλό μαντρότοιχο γύρω – γύρω, άρα ασφάλεια, τρέχω....
Μπαίνοντας μέσα πάω αμέσως στο συσκευαστήριο, σε μισή ώρα έχω φορτώσει και βρίσκω το “κατάλληλο” μέρος , σκιά για μένα και το αυτοκίνητο, ανοιχτός χώρος για τον σκύλο, τον αμολάω.
Μόλις βγαίνει , τρέχει για 10 μέτρα , βρίσκει το “κατάλληλο” μέρος και για 10 λεπτά κατουράει .......
Η καλή τύχη όμως σταματάει πάλι!
Ένα αγροτικό κοντοστέκεται ,ο οδηγός του τον κοιτάζει και μετά πλησιάζει σε μένα: “Ωραίος ο Γκέκας” μου λέει, “ άντε πάλι......” σκέφτομαι, “Καλός είναι” λέω, “Δικός σου είναι;” μου λέει, “Ναι” του απαντώ.
Εν τω μεταξύ το “κοπρόσκυλο” έχει φτάσει στην γωνία του πρώτου κτηρίου και στρίβει.
“Είναι καλός στο κυνήγι;” με ρωτάει, τι να πω;
Δεν είμαι και καλός στα ψέματα , “Ξέρεις” του λέω “τώρα τον μάζεψα από τον Δομικό” “Οπότε δεν ξέρω”, άλλο που δεν ήθελε, “μου τον δίνεις” μου λέει “ όχι , τον έχω υποσχεθεί σε έναν φίλο” και μπαίνω στο αυτοκίνητο γρήγορα.
Στρίβω στην γωνία που τον είχα δει τελευταία , βέβαιος ότι κάπου εκεί θα είναι, τίποτα!
Δεν μπορεί κάπου εδώ θα είναι, το κτήριο έχει μήκος 50 μέτρα τουλάχιστον, και το θεωρώ απίθανο να έκανε τον γύρο, μετά την γωνία βλέπω μια πόρτα ανοιχτή και υποθέτω ότι μάλλον μπήκε μέσα.
Κάνω και γω το ίδιο, κατεβαίνω από το αμάξι και μπαίνω.
Ψάχνω τους χώρους έναν- έναν και όπου συναντώ εργαζόμενους τους ρωτάω, τίποτα.
Ξαναμπαίνω στο αμάξι και κάθε 100 μέτρα σταματώ, βγαίνω έξω και φωνάζω, είμαι σίγουρος ότι κάπου εκεί είναι, αλλά που;
Σε μισή ώρα έχω γυρίσει όλη την έκταση, με αυτόν τον τρόπο, χωρίς αποτέλεσμα, “τι διάολο””δεν μπορεί να εξαφανιστεί!”
Ξανακάνω δεύτερη “βόλτα” πάλι τίποτα, ο χρόνος , για το ραντεβού, αρχίζει να πιέζει πλέον επικίνδυνα, και ο γεωπόνος , Δημόσιος υπάλληλος , δεν θα περιμένει....
Στην τρίτη “βόλτα” πια απογοητεύομαι και πάω προς την έξοδο, “μπορεί να έχει βγει έξω” σκέφτομαι , “ας πάω και βλέπουμε”.
Μόλις φτάνω στην έξοδο , με “ζώνουν μαύρα φίδια”, ακριβώς απ' έξω περνάει ένας δρόμος με μεγάλη κίνηση και υψηλές ταχύτητες. Είναι δύσκολο να τον περάσει άνθρωπος, πόσο μάλλον σκύλος!!
Ρωτάω τον θυρωρό αν τον είδε: Τίποτα.
Ξαναγυρίζω για μια τελευταία , και ελπίζω, τυχερή “βόλτα, και πάλι τίποτα.
Βγαίνω έξω από την πύλη, με μια μικρή ελπίδα, ότι, αν δεν διέσχισε τον δρόμο κάθετα και περπατάει παράλληλα ίσως και να ζει, ακόμα.
Βγάζω την “μούρη” του αμαξιού όσο μπορώ πάνω στον δρόμο, ελέγχω προσεκτικά αριστερά δεξιά, πιο πολύ φοβάμαι ότι θα δω “κουφάρι” ή “ αίματα , παρά το ζωντανό, πάλι τίποτα.
Περιμένω 5 λεπτά , για να υπάρξει κενό, και να περάσω απέναντι και να φύγω, “τουλάχιστον δεν το είδα σκοτωμένο”, στο ραντεβού έχω ήδη αργήσει.....
ΣΥΝΕΧΕΊΖΕΤΕ, λίγο ακόμα!
25.1.10
Ο Γκέκας
Οκτώβριος και ανεβαίνω στο χωριό στην Καρδίτσα, στις στροφές του Δομοκού ξαφνικά πετάγεται μπροστά μου ο "εικονιζόμενος", φρενάρω αρκετά απότομα, για να μην τον χτυπήσω.
Ευτυχώς, λόγω της χαμηλής, σχετικά, ταχύτητας και, κυρίως, του ανηφορικού του δρόμου, το μοιραίο "αποφεύχθη", έκανε και ο σκύλος 2-3 βήματα πίσω τρομαγμένος...
Βρίζω , τον πιθανό "ιδιοκτήτη" του, μια και η πρώτη σκέψη είναι ότι κάποιος τον εγκατέλειψε, δεν έχω καμία διάθεση να σκοτώσω οτιδήποτε, χωρίς να είναι απαραίτητο...
Ετοιμάζομαι να ξεκινήσω πάλι, ρίχνω μια ματιά στον καθρέφτη, για να βεβαιωθώ ότι δεν έρχεται κανείς πίσω μου, και ξεκινάω...
Αμ δε! Ο σκύλος στέκεται στην μέση του δρόμου και με κοιτάζει, "φτου σου γαμώτο ο επόμενος θα τον σκοτώσει, σχεδόν σίγουρα, και δεν θα φταίει", σκέφτομαι, πρέπει να φύγει από τον δρόμο.....
Ανοίγω το παράθυρο και του φωνάζω, μήπως και φοβηθεί και φύγει, τίποτα, αντί να φύγει έρχεται πιο κοντά, και με κοιτάζει με αυτά τα μάτια ......
Δεν άντεξα τον λυπήθηκα και λύγισα, έβρισα άλλη μια φορά, το ίδιο τώρα, προχώρησα λίγο το αμάξι και το έβγαλα έξω από τον δρόμο, ο σκύλος με ακολουθούσε.
Κατέβηκα, ήρθε στα 3 -4 μέτρα κοντά και σταμάτησε, προσπάθησα να τον πλησιάσω, τίποτα, ένα μέτρο μπροστά εγώ, ένα πίσω αυτός, Ο.Κ. φίλε κατάλαβα, δεν θέλεις πολλά πολλά ακόμα δεν γνωριστήκαμε...
Τον παρατηρώ, πολύ όμορφο σκυλί, η γενική κατάστασή του άριστη, ψηλό , λεπτό αλλά όχι κοκαλιάρικο, σημάδι ότι δεν ήταν μέρες εγκαταλελειμμένο, με γυαλιστερό τρίχωμα και υγιής, δεν είχε λουρί ή άλλο διακριτικό.
Αποφασίζω να στρίψω ένα τσιγάρο, ο τόπος είναι όμορφος εκεί και το ζωντανό ήθελε τον χρόνο του, τώρα που κατέβηκα ήρθε και αυτός στην άκρη και δεν κινδύνευε πια από τα αυτοκίνητα.
Από το μυαλό μου "περνάνε" διάφορα, το βασικό είναι αν πρέπει να τον πάρω ή όχι.
Είναι πιθανό ο ιδιοκτήτης του να τον αναζητά, και δεν θα ήθελα να του τον στερήσω, από την άλλη είναι βέβαιο ότι δεν θα ζήσει πάνω από μια ώρα αν τον αφήσω εδώ και τελικά αποφασίζω να τον πάρω και να τον αφήσω σε πιο ασφαλές μέρος.
Όση ώρα καπνίζω και τον παρακολουθώ η απόσταση μεταξύ μας μειώνεται, με έχει πλησιάσει στο ένα μέτρο, και δείχνει ήρεμος και φιλικός, με αργές κινήσεις βγάζω το μπουκάλι με το νερό, γεμίζω την χούφτα μου και την απλώνω, μετά από 2-3 προσπάθειες πλησιάζει και πίνει, δεν φαίνεται να διψά ιδιαίτερα, μάλλον για να μην με απογοητεύσει ήπιε....!
Με αφήνει να τον χαιδέψω.
(Σημείωση για όσους δεν ξέρουν από σκυλιά: Για να χαϊδέψεις ξένο σκυλί, χωρίς να το τρομάξεις, πρέπει να απλώσεις το χέρι σου με ανοιχτή την παλάμη έτσι ώστε να βλέπει ότι δεν κρατάς κάτι και πάντα στο λαιμό κάτω από το στόμα του, όχι πάνω στον σβέρκο, εκεί φοβάται ότι πας να τον αρπάξεις...)
Τώρα τον παρατηρώ καλύτερα, τα δόντια είναι όλα και καθαρά, άρα νεαρό, και η μύτη υγρή.
Πλέον με εμπιστεύται και αποφασίζω να τον πάρω αγκαλιά και να τον βάλω στα αυτοκίνητο, τον σηκώνω δεν είναι και "πούπουλο", δείχνει να διαφωνεί όχι όμως έντονα, μέχρι που ανοίγω την πίσω πόρτα, εκεί απλώνει "χέρια" πόδια και δεν μπαίνει με τίποτα...
Με τα πολλά, τελικά, καταφέρνω να τον ρίξω μέσα και να κλείσω, ο σκύλος όμως έχει αγριέψει, προσπαθεί να βγει γρατζουνάει παράθυρο και πόρτα (ώχ!) για να βγει και γρυλίζει.
Μπαίνω και γω μέσα, με κάποιο φόβο είναι αλήθεια, και ξεκινώ, κάθεται στο πίσω κάθισμα αλλά είναι νευρικός και ανήσυχος, προσπαθώ να τον ηρεμήσω και να τον χαιδέψω , εν κινήση, αλλά τίποτα.
"Έτσι είσαι" του λέω , και αρχίζω να τραγουδάω, από Μικρούτσικο και Χατζηδάκη μέχρι Μάρκο και βλάχικα.
Δεν θα το πιστέψετε! σε 15 λεπτά, από κει που είχαμε διακόψει της "διπλωματικές" σχέσεις, ήθελε να κρατάμε μαζί το τιμόνι...στο τέλος συμβιβάστηκε να είναι μεν συνοδηγός αλλά από το πίσω κάθισμα και μόνο το κεφάλι του δίπλα μου, μάλλον προκειμένου να σταματήσω........ (όπου και η φώτο)
Τέλος πρώτου μέρους, η περιπέτεια μόλις ξεκίνησε ...έχει και συνέχεια!
Την ανάρτηση αυτή την αφιερώνω στον φίλο ixnilatis με την ευχή να βρει τα σκυλιά του σύντομα, αυτός άλλωστε ήταν και η αιτία να θυμηθώ την ιστορία και να την γράψω....
24.1.10
20.1.10
Κυβέρνηση Γ. Α.Παπανδρέου: Θα μας "τελειώσει" γρήγορα.......
"Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται"
Και το "πρωινό" (οι 100 πρώτες μέρες ντε...) της νέας κυβέρνησης τίποτα το ενθαρρυντικό δεν προαιωνίζει για το μέλλον...
Αρχίζοντας τα "γκελ" με το καλημέρα (βλέπε "χρύσωμα" λιμενεργατών για να λύσουν την απεργία) τώρα που αρχίζουν τα πραγματικά δύσκολα, (δλδ "αγρότες" αλλά και πολλοί άλλοι που περιμένουν έτοιμοι στην "γωνία") ετούτοι θα "χάσουν", φοβάμαι, την "μπάλα" πιο γρήγορα ακόμη και από τους προηγούμενους, αν είναι δυνατόν.......;
Βάζω, ευχαρίστως, στοίχημα, με όποιον αμφιβάλει, ότι σε 6 μήνες τα ποσοστά της κυβέρνησης θα μοιάζουν με την σημερινή εικόνα του χρηματιστηρίου, πτώση και πάλι πτώση, παρεμπιπτόντως, εικόνα καθόλου τυχαία ......
Βάλε από την μία....
Με το "καλημέρα" σε εκβιάζουν 300 άτομα (λιμενεργάτες) και συ υποκύπτεις, δεν θέλει και πολύ μυαλό ότι σε λίγο θα "βγουν" 3000 (αγρότες) και θα κάνουν το ίδιο, και εσύ "το συζητάς" μαζί τους!! (λες και έχεις λεφτά για ξόδεμα) φυσικό είναι να έπεται συνέχεια..... ( από εκατοντάδες άλλες συντεχνίες όπως πχ καθηγητές, εκεί κοντά στις πανελλήνιες κλπ κλπ ...)
Βάλε από την άλλη τα χάλια της οικονομίας, τους νέους φόρους (ποτά, τσιγάρα, κλπ και κυρίως τα χαζά "τέλη" αυτοκινήτου , που "πόνεσαν" ιδιαιτέρως!!), σύντομα όλοι θα έχουν σοβαρούς λόγους να σε βρίζουν.
Τέλος, η σημερινή κυβέρνηση παραβιάζει έναν βασικό κανόνα της διοίκησης, όπως διατυπώθηκε από τον μεγάλο Μακιαβέλι στο " Ο ΗΓΕΜΌΝΑΣ":
"...Οι "αδικίες" ( βλέπε "φορολογίες" ) πρέπει να γίνονται όλες μαζί, έτσι ώστε κρατώντας λιγότερο, να ενοχλούν λιγότερο, και τα "ευεργετήματα" πρέπει να γίνονται σιγά - σιγά, για να διαρκεί περισσότερο η γεύση τους..."
Και το "πρωινό" (οι 100 πρώτες μέρες ντε...) της νέας κυβέρνησης τίποτα το ενθαρρυντικό δεν προαιωνίζει για το μέλλον...
Αρχίζοντας τα "γκελ" με το καλημέρα (βλέπε "χρύσωμα" λιμενεργατών για να λύσουν την απεργία) τώρα που αρχίζουν τα πραγματικά δύσκολα, (δλδ "αγρότες" αλλά και πολλοί άλλοι που περιμένουν έτοιμοι στην "γωνία") ετούτοι θα "χάσουν", φοβάμαι, την "μπάλα" πιο γρήγορα ακόμη και από τους προηγούμενους, αν είναι δυνατόν.......;
Βάζω, ευχαρίστως, στοίχημα, με όποιον αμφιβάλει, ότι σε 6 μήνες τα ποσοστά της κυβέρνησης θα μοιάζουν με την σημερινή εικόνα του χρηματιστηρίου, πτώση και πάλι πτώση, παρεμπιπτόντως, εικόνα καθόλου τυχαία ......
Βάλε από την μία....
Με το "καλημέρα" σε εκβιάζουν 300 άτομα (λιμενεργάτες) και συ υποκύπτεις, δεν θέλει και πολύ μυαλό ότι σε λίγο θα "βγουν" 3000 (αγρότες) και θα κάνουν το ίδιο, και εσύ "το συζητάς" μαζί τους!! (λες και έχεις λεφτά για ξόδεμα) φυσικό είναι να έπεται συνέχεια..... ( από εκατοντάδες άλλες συντεχνίες όπως πχ καθηγητές, εκεί κοντά στις πανελλήνιες κλπ κλπ ...)
Βάλε από την άλλη τα χάλια της οικονομίας, τους νέους φόρους (ποτά, τσιγάρα, κλπ και κυρίως τα χαζά "τέλη" αυτοκινήτου , που "πόνεσαν" ιδιαιτέρως!!), σύντομα όλοι θα έχουν σοβαρούς λόγους να σε βρίζουν.
Τέλος, η σημερινή κυβέρνηση παραβιάζει έναν βασικό κανόνα της διοίκησης, όπως διατυπώθηκε από τον μεγάλο Μακιαβέλι στο " Ο ΗΓΕΜΌΝΑΣ":
"...Οι "αδικίες" ( βλέπε "φορολογίες" ) πρέπει να γίνονται όλες μαζί, έτσι ώστε κρατώντας λιγότερο, να ενοχλούν λιγότερο, και τα "ευεργετήματα" πρέπει να γίνονται σιγά - σιγά, για να διαρκεί περισσότερο η γεύση τους..."
16.1.10
Στα αρχίδια μας....
Αν είχε σκοτωθεί και κάποιος, θα άνοιγαν και το άλλο ρεύμα, ενώ αν σκοτώνονταν πολλοί, ίσως να αποσύρονταν εντελώς από τους δρόμους.....
Ήταν ένα από τα εκατοντάδες τροχαία ατυχήματα που έγιναν, και θα εξακολουθήσουν να γίνονται, κυρίως, εξ' αιτίας του αποκλεισμού των κεντρικών δρόμων της χώρας.
Μπροστά στα "δίκαια" αιτήματα των αγροτών μας, τι αξία έχουν μερικές ανθρώπινες ζωές.
Άλλωστε δικές μας είναι;
Οπότε: Στα αρχίδια μας.........
Ήταν ένα από τα εκατοντάδες τροχαία ατυχήματα που έγιναν, και θα εξακολουθήσουν να γίνονται, κυρίως, εξ' αιτίας του αποκλεισμού των κεντρικών δρόμων της χώρας.
Μπροστά στα "δίκαια" αιτήματα των αγροτών μας, τι αξία έχουν μερικές ανθρώπινες ζωές.
Άλλωστε δικές μας είναι;
Οπότε: Στα αρχίδια μας.........
13.1.10
ΨΩΜΊ
Κάθε μέρα αγοράζω 1 κιλό, και το τρώω σχεδόν μόνος μου, από συγκεκριμένο φούρνο το τελευταίο 2μηνο, σχετικά μακρυά από το σπίτι μου.
Παλιότερα το αγόραζα από την γειτονιά μου, αλλά το θεώρησα άνοστο και την άλλη μέρα ήταν τελείως ξερό, σαν μπαγιάτικο, έτσι το έκοψα......
Σήμερα έπιασα κουβέντα με την φουρνάρισσα και αφού τις “το παίνεψα” όχι άδικα, πράγματι είναι το καλύτερο από πολλούς φούρνους που έχω δοκιμάσει, το άρωμά και η γεύση του σου θυμίζουν ....ψωμί, ενώ και μετά από 3-4 μέρες εξακολουθεί να είναι , σχεδόν , σαν φρέσκο.
Την ρώτησα που οφείλετε η διαφορά;
Η απάντησή της ήταν ότι οφείλεται στο αλεύρι, το δικό της είναι ελληνικό και το προμηθεύεται από πολλούς μικρούς μύλους .....
Και οι άλλοι; ρώτησα.
Εισαγόμενο από Πακιστάν , Ινδία, Αμερική, και από όπου βάζει ο νους σου, μου είπε.
Για να συμπληρώσει : Δεν ξέρω πόσο θα μπορώ ακόμη να το φτιάχνω έτσι γιατί η διαφορά στην τιμή είναι μεγάλη........
Εύχομαι η φουρνάρισσα μου να είναι καλά και το 2010.......
Παλιότερα το αγόραζα από την γειτονιά μου, αλλά το θεώρησα άνοστο και την άλλη μέρα ήταν τελείως ξερό, σαν μπαγιάτικο, έτσι το έκοψα......
Σήμερα έπιασα κουβέντα με την φουρνάρισσα και αφού τις “το παίνεψα” όχι άδικα, πράγματι είναι το καλύτερο από πολλούς φούρνους που έχω δοκιμάσει, το άρωμά και η γεύση του σου θυμίζουν ....ψωμί, ενώ και μετά από 3-4 μέρες εξακολουθεί να είναι , σχεδόν , σαν φρέσκο.
Την ρώτησα που οφείλετε η διαφορά;
Η απάντησή της ήταν ότι οφείλεται στο αλεύρι, το δικό της είναι ελληνικό και το προμηθεύεται από πολλούς μικρούς μύλους .....
Και οι άλλοι; ρώτησα.
Εισαγόμενο από Πακιστάν , Ινδία, Αμερική, και από όπου βάζει ο νους σου, μου είπε.
Για να συμπληρώσει : Δεν ξέρω πόσο θα μπορώ ακόμη να το φτιάχνω έτσι γιατί η διαφορά στην τιμή είναι μεγάλη........
Εύχομαι η φουρνάρισσα μου να είναι καλά και το 2010.......
10.1.10
Οι περίεργοι "κώνοι" βρίσκονται σε πολλές γωνίες δρόμων της παλιάς πόλης, η χρήση τους, μάλλον, να μην "βρίσκουν" οι ρόδες από τις άμαξες στις γωνίες, τα παλιά χρόνια.....
Εικόνα από την είσοδο του πανεπιστημίου της κόρης....
"Τυπική" γειτονιά στην PAMPLONA....
Διακρίνονται οι ειδικοί κάδοι ανακύκλωσεις (χαρτί- πλαστικά συσκευασίες - γυαλί - bio, υπολύματα τροφίμων, χαρτί υγείας κλπ)
Τα ανακυκλούμενα "σκουπίδια" πρέπει να ξεπερνούν το 90% του συνόλου...
Φυσικά οι δικοί μας Δήμαρχοι έχουν σοβαρότερες ασχολίες, όπως τα καλοκαιρινά φεστιβαλ.......
Και ο ποδηλατόδρομος....
Στην τελευταία φώτο διακρίνεται η "μπάρα" του υπογείου γκαράζ, ναι σε συνοικία μιας μικρής πόλης, έτσι "εξηγείται" που δεν υπάρχουν χιλιάδες αυτοκίνητα στοιβαγμένα στους δρόμους και στα πεζοδρόμια.....
Εικόνα από την είσοδο του πανεπιστημίου της κόρης....
"Τυπική" γειτονιά στην PAMPLONA....
Διακρίνονται οι ειδικοί κάδοι ανακύκλωσεις (χαρτί- πλαστικά συσκευασίες - γυαλί - bio, υπολύματα τροφίμων, χαρτί υγείας κλπ)
Τα ανακυκλούμενα "σκουπίδια" πρέπει να ξεπερνούν το 90% του συνόλου...
Φυσικά οι δικοί μας Δήμαρχοι έχουν σοβαρότερες ασχολίες, όπως τα καλοκαιρινά φεστιβαλ.......
Και ο ποδηλατόδρομος....
Στην τελευταία φώτο διακρίνεται η "μπάρα" του υπογείου γκαράζ, ναι σε συνοικία μιας μικρής πόλης, έτσι "εξηγείται" που δεν υπάρχουν χιλιάδες αυτοκίνητα στοιβαγμένα στους δρόμους και στα πεζοδρόμια.....
8.1.10
4.1.10
Μαθητευόμενοι μάγοι ή ο Αλογοσκούφης με τον Παυλόπουλο έχουν αδερφό με το επίθετο Παπακωσταντίνου....
Έκκληση , ΌΧΙ ΆΛΛΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΈΣ στις κυβερνήσεις, δεν αντέχουμε, αφήστε να πάρουμε μια ανάσα από τους προηγούμενους και μετά ..........
Αν η κυβέρνηση επιμείνει στο θέμα των "αποδείξεων", έτσι όπως παρουσιάζεται μέχρι τώρα δλδ όλες, γράψιμο κλπ, θα μάθει σύντομα ο Τσίπρας πως είναι μια εξέγερση.......
Δεν πιστεύω να υπάρχει άλλο κράτος στον κόσμο που να υποχρεώνει τους πολίτες του σε τέτοιο καψώνι!
Πέρα από ανεφάρμοστο, ποιος μπορεί να καταγράψει ΧΙΛΙΆΔΕΣ αποδείξεις όλο τον χρόνο;
Είναι και αναποτελεσματικό!
Απλό παράδειγμα:
Το μέτρο έχει στόχο, υποτίθεται, όσους αποκρύπτουν εισοδήματα δλδ κυρίως ελεύθερους επαγγελματίες, (οι μισθωτοί δεν μπορούν να κρύψουν) ας υποθέσουμε ότι εγώ , ως ελλ. επαγγ. δηλώνω εισόδημα 10.000 ευρώ τον χρόνο, ενώ βγάζω 40.000, θα μαζεύω από σούπερ μάρκετ, ασφάλειες, και από όσους και σήμερα "κόβουν", θα κρατάω ίσα ίσα για να καλύπτω το ποσό της δήλωσης και τις υπόλοιπες τις πετάω.
Άρα δεν έχω κανένα λόγο να ζητήσω αποδείξεις, ειδικά από ελλ. επαγγελματίες, και για έναν παραπάνω λόγο δλδ τον παρακάτω .......
Όσο για αυτούς που θα μου ζητούν να τους κόψω απόδειξη, θα κάνω ότι έκανα και πριν, "αν θέλετε απόδειξη θα πληρώσετε επιπλέον το ΦΠΑ".......
Άντε γεια...
Αν η κυβέρνηση επιμείνει στο θέμα των "αποδείξεων", έτσι όπως παρουσιάζεται μέχρι τώρα δλδ όλες, γράψιμο κλπ, θα μάθει σύντομα ο Τσίπρας πως είναι μια εξέγερση.......
Δεν πιστεύω να υπάρχει άλλο κράτος στον κόσμο που να υποχρεώνει τους πολίτες του σε τέτοιο καψώνι!
Πέρα από ανεφάρμοστο, ποιος μπορεί να καταγράψει ΧΙΛΙΆΔΕΣ αποδείξεις όλο τον χρόνο;
Είναι και αναποτελεσματικό!
Απλό παράδειγμα:
Το μέτρο έχει στόχο, υποτίθεται, όσους αποκρύπτουν εισοδήματα δλδ κυρίως ελεύθερους επαγγελματίες, (οι μισθωτοί δεν μπορούν να κρύψουν) ας υποθέσουμε ότι εγώ , ως ελλ. επαγγ. δηλώνω εισόδημα 10.000 ευρώ τον χρόνο, ενώ βγάζω 40.000, θα μαζεύω από σούπερ μάρκετ, ασφάλειες, και από όσους και σήμερα "κόβουν", θα κρατάω ίσα ίσα για να καλύπτω το ποσό της δήλωσης και τις υπόλοιπες τις πετάω.
Άρα δεν έχω κανένα λόγο να ζητήσω αποδείξεις, ειδικά από ελλ. επαγγελματίες, και για έναν παραπάνω λόγο δλδ τον παρακάτω .......
Όσο για αυτούς που θα μου ζητούν να τους κόψω απόδειξη, θα κάνω ότι έκανα και πριν, "αν θέλετε απόδειξη θα πληρώσετε επιπλέον το ΦΠΑ".......
Άντε γεια...
2.1.10
Περί Ανεργίας
Φίλος, με επιχείρηση βαφής αυτοκινήτων 30 χρόνων, ετοίμαζε τα χαρτιά του για να βγει στην σύνταξη και έβαλε αγγελία για να την πουλήσει...
Μετά από μερικές μέρες τον ρώτησα αν τελείωσε: Η απάντηση του ήταν: " όχι, δεν βρίσκω να την δώσω..."
Τον ρώτησα την τιμή που ζητάει: "5.000 ευρώ" μου είπε, "όλα όπως είναι, φούρνος, κομπρεσέρ τα πάντα, όποιος την αγοράσει, ξεκινάει και δουλεύει από την πρώτη μέρα...και βέβαια με όλο το πελατολόγιο μου"!
Επόμενη , φυσικά, ερώτηση "πόσα βγάζεις"; "Αν έχεις όρεξη για δουλειά" μου είπε "3000 με 4000 χιλ. τον μήνα, άνετα"
Επόμενη και προτελευταία ερώτηση: "Πόσα είναι τα έξοδα;" "όλα μαζί, ενοίκιο, λογαριασμοί, ασφαλιστικό ταμείο περίπου 1400 ευρώ τον μήνα"
"Και πόσοι σε πήραν τηλέφωνο;" "ένας - δύο" μου είπε.
Ήταν η σειρά του να με ρωτήσει: "Τι σκέφτεσαι;" "Τίποτα" του λέω "κάτι Περί ανεργίας..."
Μετά από μερικές μέρες τον ρώτησα αν τελείωσε: Η απάντηση του ήταν: " όχι, δεν βρίσκω να την δώσω..."
Τον ρώτησα την τιμή που ζητάει: "5.000 ευρώ" μου είπε, "όλα όπως είναι, φούρνος, κομπρεσέρ τα πάντα, όποιος την αγοράσει, ξεκινάει και δουλεύει από την πρώτη μέρα...και βέβαια με όλο το πελατολόγιο μου"!
Επόμενη , φυσικά, ερώτηση "πόσα βγάζεις"; "Αν έχεις όρεξη για δουλειά" μου είπε "3000 με 4000 χιλ. τον μήνα, άνετα"
Επόμενη και προτελευταία ερώτηση: "Πόσα είναι τα έξοδα;" "όλα μαζί, ενοίκιο, λογαριασμοί, ασφαλιστικό ταμείο περίπου 1400 ευρώ τον μήνα"
"Και πόσοι σε πήραν τηλέφωνο;" "ένας - δύο" μου είπε.
Ήταν η σειρά του να με ρωτήσει: "Τι σκέφτεσαι;" "Τίποτα" του λέω "κάτι Περί ανεργίας..."
30.12.09
φορολογικά
Σχετικά με τα φορολογικά, (αποδείξεις, αφορολόγητο όριο κλπ) δεν ξέρω την "θέση" της ΔΡΆΣΗΣ (όπου γράφτηκε το παρόν σχόλιο) αλλά έχω την γνώμη ότι η κυβέρνηση θα μας ταλαιπωρήσει άσκοπα ( γραφειοκρατία ) και στην τελική θα κάνει μια τρύπα στο νερό......
Το μόνο που χρειάζεται, κατά την γνώμη μου, είναι να κόβουν υποχρεωτικά ΌΛΟΙ αποδείξεις, και όποιοι πιάνονται να μην το κάνουν, να τιμωρούνται για την πρώτη φορά με ένα πρόστιμο πχ 10πλάσιο της αξίας και για τους δύο παρανομούντες ("πωλητές" και "αγοραστές") ενώ για την δεύτερη να επιβάλετε πχ 3μηνη φυλάκιση άνευ εξαγοράς.
Εννοείται ότι όσοι εφοριακοί πιάνονται να τα παίρνουν, ακολουθεί κατάσχεση περιουσίας, απόλυση και φυλάκιση.
Μόνο έτσι κόβετε με το "μαχαίρι" το "σπορ" της φοροδιαφυγής, άλλος τρόπος δεν υπάρχει....
Με διαφημίσεις τύπου " Αν αγαπάς την Ελλάδα: Απόδειξη " είναι μόνο για αφελείς και να λαδώνονται οι καναλάρχες και οι εκδότες.....
Αν πιστεύει κανείς ότι θα πάρει τα λεφτά από την τσέπη του Έλληνα, η κυβέρνηση, με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, να μου τον πει και εμένα....
Άσε που πιστεύω ότι όλα αυτά δεν είναι τίποτα άλλο παρά "στάχτη στα μάτια" των "κουτόφραγκων", ότι και καλά τώρα έχουμε "σοβαρή κυβέρνηση" και θα στρώσουμε, μπας και μας δώσουν πάλι δανεικά.......
Και ο λόγος που καμιά κυβέρνηση δεν το κάνει είναι απλός, πέρα από την δυσκολία του "εγχειρήματος", αν ο Έλληνας αρχίζει να πληρώνει στο κράτος στην συνέχεια θα έχει και απαιτήσεις για το που πάνε τα λεφτά του....πράγμα ενοχλητικό για ένα πολιτικό σύστημα που στηρίζετε ολοκληρωτικά στην διαπλοκή.
Το μόνο που χρειάζεται, κατά την γνώμη μου, είναι να κόβουν υποχρεωτικά ΌΛΟΙ αποδείξεις, και όποιοι πιάνονται να μην το κάνουν, να τιμωρούνται για την πρώτη φορά με ένα πρόστιμο πχ 10πλάσιο της αξίας και για τους δύο παρανομούντες ("πωλητές" και "αγοραστές") ενώ για την δεύτερη να επιβάλετε πχ 3μηνη φυλάκιση άνευ εξαγοράς.
Εννοείται ότι όσοι εφοριακοί πιάνονται να τα παίρνουν, ακολουθεί κατάσχεση περιουσίας, απόλυση και φυλάκιση.
Μόνο έτσι κόβετε με το "μαχαίρι" το "σπορ" της φοροδιαφυγής, άλλος τρόπος δεν υπάρχει....
Με διαφημίσεις τύπου " Αν αγαπάς την Ελλάδα: Απόδειξη " είναι μόνο για αφελείς και να λαδώνονται οι καναλάρχες και οι εκδότες.....
Αν πιστεύει κανείς ότι θα πάρει τα λεφτά από την τσέπη του Έλληνα, η κυβέρνηση, με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, να μου τον πει και εμένα....
Άσε που πιστεύω ότι όλα αυτά δεν είναι τίποτα άλλο παρά "στάχτη στα μάτια" των "κουτόφραγκων", ότι και καλά τώρα έχουμε "σοβαρή κυβέρνηση" και θα στρώσουμε, μπας και μας δώσουν πάλι δανεικά.......
Και ο λόγος που καμιά κυβέρνηση δεν το κάνει είναι απλός, πέρα από την δυσκολία του "εγχειρήματος", αν ο Έλληνας αρχίζει να πληρώνει στο κράτος στην συνέχεια θα έχει και απαιτήσεις για το που πάνε τα λεφτά του....πράγμα ενοχλητικό για ένα πολιτικό σύστημα που στηρίζετε ολοκληρωτικά στην διαπλοκή.
29.12.09
ΙΣΠΑΝΙΑ - ΕΛΛΑΔΑ 5-0
Είναι σύνηθες, για όσους "βγαίνουν" στο εξωτερικό, να γίνονται "βασιλικότεροι του βασιλέως" σε ότι αφορά τις κρίσεις τους, είτε θετικές είτε αρνητικές, μεταξύ της χώρας καταγωγής και της χώρας φιλοξενίας
Θα προσπαθήσω να είμαι περιληπτικός και αντικειμενικός, όσο μπορώ, και θα αναφερθώ σε πράγματα που δεν θέλουν λεφτά για να γίνουν και δω, για να μην πει κάποιος ότι οι Ισπανοί είναι πιο πλούσιοι κλπ
Μετά από πολύωρες και πολυήμερες περιηγήσεις είδα:
Αρχίζω με κάτι που δείχνει την γενικότερη κουλτούρα των εκεί ανθρώπων, πέρα από υποδομές , οργάνωση κράτους κλπ....
1-0 Οι τουαλέτες: Όσες και αν επισκέφτηκα, και "είδα" πολλές, με εντυπωσίασε η καθαριότητα τους, ιδιωτικές (καφέ, φαγάδικα κλπ) και δημόσιες (σε μετρό - πλατείες κλπ), δεν διέφεραν μεταξύ τους, τόσο στην Βαρκελώνη, "τουριστική" πόλη με πληθυσμό 4.5 εκ. κατοίκων, όσο και στην Παμπλόνα , επαρχιακή πόλη με πληθυσμό 200 χι λ......
2-0 Καροτσάκια! Πρώτη φορά στην ζωή μου είδα τόσα πολλά να κυκλοφορούν, από αναπηρικά μέχρι παιδικά, πράγμα που σημαίνει ότι εδώ είτε δεν υπάρχουν ανάπηροι και μικρά παιδιά είτε απλά δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν και τους κρατάμε φυλακισμένους.
(Τόσα χρόνια στην Ελλάδα δεν έχω δει ούτε μια φορά ανάπηρο με καροτσάκι σε λεωφορείο, έπρεπε να πάω στην Παμπλόνα να το δώ....)
3-0 Υπόγεια γκαράζ- πλατείες - πάρκα κλπ
Κάτι που δικαιολογεί το προηγούμενο, είναι η ύπαρξη χιλιάδων υπόγειων γκαράζ παντού, κάθε πλατεία , πάρκο και γενικά ανοιχτός χώρος , "κρύβει" στα σπλάχνα του γκαράζ...
Οι πλατείες και κυρίως τα πάρκα , το μέγεθος των οποίων σε κάνει συχνά να αναρωτιέσαι αν βρίσκεσαι μέσα σε πόλη ή έξω απ' αυτή....
4-0 Τα φρεάτια και τα πεζοδρόμια καλοφτιαγμένα!
Όπου και να πήγα τα φρεάτια ( ρολόγια νερού, σκάρες αποχέτευσης κλπ) ήταν όλα "αλφαδιασμένα" με τον δρόμο ή το πεζοδρόμιο, ανάλογα που βρίσκονταν, κανένα δεν προεξείχε ή "βούλιαζε" .....εντυπωσιακό!!
5-0 Θα μπορούσα να αναφέρω πολλά ακόμη όπως: Δεν υπάρχουν "κραυγαλέες" διαφημιστικές πινακίδες παρά μόνο σε όμορφες γυάλινες σκεπαστές στάσεις λεωφορείων.
Δεν είδα αφίσες και αεροπανό, ούτε εμπορικές αλλά ούτε και πολιτικών κομμάτων.
Δεν είδα υπαλλήλους Δήμων να σκουπίζουν τους δρόμους, ενώ ήταν καθαροί , μάλλον επειδή δεν τους βρομίζουν, εκτός από συνεργεία που μάζευαν φύλλα, κυρίως σε πλατείες.
Αυτά τα ολίγα για την ώρα....
A! Και κάτι από "υποδομές".
Μόνο στην Βαρκελώνη υπάρχουν 11 (έντεκα) γραμμές μετρό!!!
Θα προσπαθήσω να είμαι περιληπτικός και αντικειμενικός, όσο μπορώ, και θα αναφερθώ σε πράγματα που δεν θέλουν λεφτά για να γίνουν και δω, για να μην πει κάποιος ότι οι Ισπανοί είναι πιο πλούσιοι κλπ
Μετά από πολύωρες και πολυήμερες περιηγήσεις είδα:
Αρχίζω με κάτι που δείχνει την γενικότερη κουλτούρα των εκεί ανθρώπων, πέρα από υποδομές , οργάνωση κράτους κλπ....
1-0 Οι τουαλέτες: Όσες και αν επισκέφτηκα, και "είδα" πολλές, με εντυπωσίασε η καθαριότητα τους, ιδιωτικές (καφέ, φαγάδικα κλπ) και δημόσιες (σε μετρό - πλατείες κλπ), δεν διέφεραν μεταξύ τους, τόσο στην Βαρκελώνη, "τουριστική" πόλη με πληθυσμό 4.5 εκ. κατοίκων, όσο και στην Παμπλόνα , επαρχιακή πόλη με πληθυσμό 200 χι λ......
2-0 Καροτσάκια! Πρώτη φορά στην ζωή μου είδα τόσα πολλά να κυκλοφορούν, από αναπηρικά μέχρι παιδικά, πράγμα που σημαίνει ότι εδώ είτε δεν υπάρχουν ανάπηροι και μικρά παιδιά είτε απλά δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν και τους κρατάμε φυλακισμένους.
(Τόσα χρόνια στην Ελλάδα δεν έχω δει ούτε μια φορά ανάπηρο με καροτσάκι σε λεωφορείο, έπρεπε να πάω στην Παμπλόνα να το δώ....)
3-0 Υπόγεια γκαράζ- πλατείες - πάρκα κλπ
Κάτι που δικαιολογεί το προηγούμενο, είναι η ύπαρξη χιλιάδων υπόγειων γκαράζ παντού, κάθε πλατεία , πάρκο και γενικά ανοιχτός χώρος , "κρύβει" στα σπλάχνα του γκαράζ...
Οι πλατείες και κυρίως τα πάρκα , το μέγεθος των οποίων σε κάνει συχνά να αναρωτιέσαι αν βρίσκεσαι μέσα σε πόλη ή έξω απ' αυτή....
4-0 Τα φρεάτια και τα πεζοδρόμια καλοφτιαγμένα!
Όπου και να πήγα τα φρεάτια ( ρολόγια νερού, σκάρες αποχέτευσης κλπ) ήταν όλα "αλφαδιασμένα" με τον δρόμο ή το πεζοδρόμιο, ανάλογα που βρίσκονταν, κανένα δεν προεξείχε ή "βούλιαζε" .....εντυπωσιακό!!
5-0 Θα μπορούσα να αναφέρω πολλά ακόμη όπως: Δεν υπάρχουν "κραυγαλέες" διαφημιστικές πινακίδες παρά μόνο σε όμορφες γυάλινες σκεπαστές στάσεις λεωφορείων.
Δεν είδα αφίσες και αεροπανό, ούτε εμπορικές αλλά ούτε και πολιτικών κομμάτων.
Δεν είδα υπαλλήλους Δήμων να σκουπίζουν τους δρόμους, ενώ ήταν καθαροί , μάλλον επειδή δεν τους βρομίζουν, εκτός από συνεργεία που μάζευαν φύλλα, κυρίως σε πλατείες.
Αυτά τα ολίγα για την ώρα....
A! Και κάτι από "υποδομές".
Μόνο στην Βαρκελώνη υπάρχουν 11 (έντεκα) γραμμές μετρό!!!
27.12.09
Η επιστροφή.....
Δέκα μέρες στην Ισπανία και η "επαναφορά" μου φαίνεται δύσκολη....
Φαντάσου αυτούς που ζουν χρόνια σε "οργανωμένες κοινωνίες", πως θα τους φαίνεται..
Να συνέλθω λίγο και θα τα πούμε.....
Φαντάσου αυτούς που ζουν χρόνια σε "οργανωμένες κοινωνίες", πως θα τους φαίνεται..
Να συνέλθω λίγο και θα τα πούμε.....
22.12.09
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ από ESPANIA και συγκεκριμένα από IRUNA!!
(IRUNA:Βάσκικη ονομασία της ΠΑΜΠΛΟΝΑ)
Πρώτες εντυπώσεις "εν θερμώ" γραμμένες σε καφέ, καλά! όλα τα καφέ έχουν ιντερνετ !!!
Η Ισπανία χωρίζεται σε "παλιά" και "νέα" δλδ η κάθε πόλη έχει την παλιά και την "σημερινή" πόλη, η παλιά λες και είναι "βγαλμένη" από τον μεσαίωνα...
Οι Ισπανίδες ΔΕΝ είναι όμορφες, οι περισσότερες, μιλούν πολύ και γρήγορα, ίσως ένας ακόμη λόγος που ο ΚΟΛΟΜΒΟΣ την "έψαχνε" αλλού.....
Τα σπίτια , ΔΕΝ έχουν εξωτερικά, τουλάχιστον, χριστουγενιάτικα φωτάκια κλπ στολίδια, όπως Αμερικα δλδ.... Ελλάδα, τα μαγαζιά και οι δρόμοι με "διακρικό" στολισμό πρέπει να προσέξεις για να τα δεις.
Δεν έχουν μπαλκόνια ή όσα έχουν είναι μισό μέτρο, άχρηστα δλδ, οι πολυκατοικίες με κόκκινο ,διακοσμητικό, τούβλο απ' έξω, μοιάζουν μεταξύ τους, κάτι σαν εργατικές πολ|κιες, θυμίζουν κουτιά.
Έχουν καθαριότητα, (από το παράθυρο του καφέ είδα πριν λίγο να σκάβουν με κομπρεσέρ στην πλατεία, τώρα έχουν τελειώσει και δεν έχουν αφήσει ίχνος από χώμα, σαν να σκούπισαν με ηλ.σκούπα!!)παντού υπάρχουν κάδοι διαφόρων μεγεθών, ακόμη και τασάκια για τσιγάρα! που είναι μονίμως καθαροί!!
Ούτε καν τσίχλες δεν βλέπεις κάτω....
Συνεχίζετε ήρθε η κόρη από τα ψώνια....
Πρώτες εντυπώσεις "εν θερμώ" γραμμένες σε καφέ, καλά! όλα τα καφέ έχουν ιντερνετ !!!
Η Ισπανία χωρίζεται σε "παλιά" και "νέα" δλδ η κάθε πόλη έχει την παλιά και την "σημερινή" πόλη, η παλιά λες και είναι "βγαλμένη" από τον μεσαίωνα...
Οι Ισπανίδες ΔΕΝ είναι όμορφες, οι περισσότερες, μιλούν πολύ και γρήγορα, ίσως ένας ακόμη λόγος που ο ΚΟΛΟΜΒΟΣ την "έψαχνε" αλλού.....
Τα σπίτια , ΔΕΝ έχουν εξωτερικά, τουλάχιστον, χριστουγενιάτικα φωτάκια κλπ στολίδια, όπως Αμερικα δλδ.... Ελλάδα, τα μαγαζιά και οι δρόμοι με "διακρικό" στολισμό πρέπει να προσέξεις για να τα δεις.
Δεν έχουν μπαλκόνια ή όσα έχουν είναι μισό μέτρο, άχρηστα δλδ, οι πολυκατοικίες με κόκκινο ,διακοσμητικό, τούβλο απ' έξω, μοιάζουν μεταξύ τους, κάτι σαν εργατικές πολ|κιες, θυμίζουν κουτιά.
Έχουν καθαριότητα, (από το παράθυρο του καφέ είδα πριν λίγο να σκάβουν με κομπρεσέρ στην πλατεία, τώρα έχουν τελειώσει και δεν έχουν αφήσει ίχνος από χώμα, σαν να σκούπισαν με ηλ.σκούπα!!)παντού υπάρχουν κάδοι διαφόρων μεγεθών, ακόμη και τασάκια για τσιγάρα! που είναι μονίμως καθαροί!!
Ούτε καν τσίχλες δεν βλέπεις κάτω....
Συνεχίζετε ήρθε η κόρη από τα ψώνια....
14.12.09
ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΜΜΟΡΙΩΝ
Το πρόβλημα με την ευρωπαϊκή ένωση και τους άλλους δανειστές μας δεν είναι το μεγάλο χρέος, όπως ίσως νομίζουμε.
Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι μας "κατάλαβαν" πια.
Τι κατάλαβαν;
Μια μικρή εισαγωγή πρώτα.
30 σχεδόν χρόνια, (για να μην μιλήσουμε και για παλιότερα...) καταφέρναμε να ξεγλιστρούμε και να εισπράττουμε επιδοτήσεις και δάνεια και την "γαζώναμε" μια χαρά....
Τι να πρωτοθυμηθείς:
Εισαγόμενα προϊόντα τα "βαφτίζαμε" Ελληνικά, κοπάδια ζώων "αερομεταφερόμενα" για να μετριούνται 2 και 3 φορές, στρέμματα γης που για να υπάρχουν έπρεπε να έχουμε τουλάχιστον και την έκταση της Τουρκίας .....
Αυτές είναι λίγες από τις εκατοντάδες κομπίνες, που έγιναν γνωστές, και που στήθηκαν ΜΌΝΟ για αγροτικά προϊόντα, εύκολα φαντάζεται κανείς τι έγινε σε όλους τους άλλους τομείς της οικονομίας όπως βιομηχανία, εμπόριο, υπηρεσίες κλπ
( Οφείλουμε πάντως να ομολογήσουμε ότι οι περισσότεροι αγρότες στάθηκαν "στο ύψος των περιστάσεων" και έδειξαν γρήγορα αντανακλαστικά, μόλις μυρίστηκαν "ψητό" όρμησαν "με την μία" σαν γνήσιοι απόγονοι Κλεφτών και Αρματολών...)
Αυτό που "πήρε" 30 χρόνια στους Ευρωπαίους να το καταλάβουν είναι ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει η "αρχή" που ασκεί την εξουσία, πχ κυβέρνηση, όπως συμβαίνει στις χώρες τους ίσως, αλλά πολλές ανεξέλεγκτες συμμορίες που εκμεταλλεύονται "δεσπόζουσες" θέσεις "ανά την επικράτεια".
Αν και είναι ενδιαφέρον, δεν θα επεκταθώ στην ιστορική διαδρομή αυτών των "ομάδων", παρά μόνο αντιγράφοντας ένα κομμάτι από Βικιπαιδεία σχετικά με τους Κλέφτες και Αρματολούς, που αποδεικνύει ότι η παράδοση συνεχίζετε αταλάντευτα!:
"Οι σύγχρονοι ιστορικοί απορρίπτουν την αντίληψη ότι οι κλέφτες έκλεβαν μόνο τους Τούρκους και τους πλούσιους προσκυνημένους Έλληνες (πχ τους κοτζαμπάσηδες). Υποστηρίζουν πως βασικός στόχος τους ήταν τα αδύνατα τμήματα του πληθυσμού και επιτίθονταν στους ισχυρούς, οθωμανούς και χριστιανούς, μόνο όταν αισθάνονταν εξαιρετικά δυνατοί.[6][3]
Κάποιες φορές, ισχυρές ομάδες κλεφτών ζητούσαν λύτρα από χωριά ή επέδραμαν σε πολιτείες όπως στο Καρπενήσι το 1764. Στις επιδρομές αυτές, κάποτε, οι χριστιανοί κλέφτες συνέπρατταν με αλβανόφωνους μουσουλμάνους («Τουρκαλβανούς» ) ή Τούρκους κλέφτες."
Το παραπάνω δεν χρίζει επιπλέον τεκμηρίωσης αφού με την κοινή λογική αντιλαμβάνεται οποιοσδήποτε ότι η διαβίωση ατόμων χωρίς να παράγουν οτιδήποτε, όπως οι Κλέφτες και οι Αρματολοί, γίνονταν σε βάρος άλλων......
Όσο αφορά την σημερινή εποχή θα αναφέρω μερικές από τα πιο γνωστές τέτοιες συμμορίες, που χάρις στην τεράστια ισχύ που έχουν αποκτήσει μερικές εξ αυτών, έχουν το δικαίωμα ακόμη και να εξαιρούνται του νόμου ή να αυτοδικάζονται, και φυσικά να αθωώνονται άπαντες !!!
Παραδείγματα:
1) Οι πολιτικοί, οι κορυφαίοι όλων! Κατακλέβουν ως κυβέρνηση,(είναι βέβαιο ότι δεν υπάρχει τιμολόγιο προς το δημόσιο χωρίς να είναι "λαδωμένο", παρ' όλα αυτά στις ελάχιστες των περιπτώσεων που κινηθεί κάποια νομική διαδικασία, συνεδριάζει η βουλή !!(αυτοδικάζονται)και τους αθωώνει.....παρά τα τεράστια ποσά που καταχρώνται συνεχώς, σχεδόν κανείς δεν τιμωρείται.
2) Οι εργαζόμενοι σε ελεγκτικούς, εποπτικούς και εισπρακτικούς μηχανισμούς του "κράτους" (εφορία, αστυνομία, τελωνεία, κλπ κλπ )
Και εδώ ισχύει το "αυτοδικαζόμενο", εφοριακοί που έχουν συλληφθεί επ' αυτοφόρω να τα παίρνουν, σε λίγους μήνες (να περάσει η μπόρα) επιστρέφουν πάλι στη θέση τους, τα συμβούλια που τους "δικάζουν" προκειμένου να τιμωρηθούν για το "παράπτωμά τους" απαρτίζονται από συναδέλφους τους , όλως τυχαίως! και φυσικά τους αθωώνουν επιβάλλοντας μερικούς μήνες αργία, "για τα μάτια του κόσμου"....
3) Τελευταίο και ενδεικτικό παράδειγμα οι Λιμενεργάτες!
Είναι γνωστό , από αρχαιοτάτων χρόνων....., ότι όποιος ελέγχει τα "περάσματα", έχει και "το πάνω χέρι", απόδειξη αυτού είναι τα λύτρα που εισπράττουν, σε μορφή νόμιμου μισθού, αγγίζουν τις 100.000 ευρώ τον χρόνο, όταν η μέση ετήσια αμοιβή δεν είναι περισσότερη από 15.000 - 20.000 χιλ.
Θα μπορούσα να γράψω για τους γιατρούς, που λυμαίνονται τα νοσοκομεία, τους νομικούς τα δικαστήρια, τους καθηγητές τα πανεπιστήμια και τόσους άλλους, αλλά φοβάμαι ότι είναι απείρως ευκολότερο να γράψω τα ονόματα τα τηλέφωνα και τις διευθύνσεις όσον ΔΕΝ ανήκουν στις συμμορίες ..............
Σκεπτόμενος λίγο περισσότερο, αναρωτιέμαι για το γεγονός ότι, όταν οι Βρετανοί μας "φόρτωσαν" στους Αμερικάνους, μετά το 1940, ίσως κάτω από τα θλιμμένα μάτια τους, να έκρυβαν επιμελώς κάποιο πονηρό χαμόγελο, και στην συνέχεια οι Αμερικανοί σε 40 περίπου χρόνια, να έκαναν το ίδιο, όταν μας μεταφόρτωναν στους Ευρωπαίους.....
Οι μόνοι που μας άντεξαν 400 περίπου χρόνια τελικά ήταν οι Τούρκοι, αλλά δεν ξέρω πολλούς να θαυμάζουν την τότε ευφυΐα τους, αν και ο Σουλτάνος ποτέ δεν καταδέχθηκε να ασχοληθεί σοβαρά μαζί μας, απόδειξη ότι δεν πάτησε ούτε μια φορά το πόδι του εδώ......
Αν και στα τελευταία, δλδ το 1821, όλο κάτι ξεπεσμένους Πασάδες μας έστελνε, μέχρι που στο τέλος μας "χάρισε" στον Ιμπραήμ!!!
Ηθικό δίδαγμα: Άμα έχεις κάτι καλό, κοιτάς να το κρατήσεις , άμα έχεις σκάρτο, κοιτάς να το ξεφορτωθείς. ΤΕΛΟΣ
Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι μας "κατάλαβαν" πια.
Τι κατάλαβαν;
Μια μικρή εισαγωγή πρώτα.
30 σχεδόν χρόνια, (για να μην μιλήσουμε και για παλιότερα...) καταφέρναμε να ξεγλιστρούμε και να εισπράττουμε επιδοτήσεις και δάνεια και την "γαζώναμε" μια χαρά....
Τι να πρωτοθυμηθείς:
Εισαγόμενα προϊόντα τα "βαφτίζαμε" Ελληνικά, κοπάδια ζώων "αερομεταφερόμενα" για να μετριούνται 2 και 3 φορές, στρέμματα γης που για να υπάρχουν έπρεπε να έχουμε τουλάχιστον και την έκταση της Τουρκίας .....
Αυτές είναι λίγες από τις εκατοντάδες κομπίνες, που έγιναν γνωστές, και που στήθηκαν ΜΌΝΟ για αγροτικά προϊόντα, εύκολα φαντάζεται κανείς τι έγινε σε όλους τους άλλους τομείς της οικονομίας όπως βιομηχανία, εμπόριο, υπηρεσίες κλπ
( Οφείλουμε πάντως να ομολογήσουμε ότι οι περισσότεροι αγρότες στάθηκαν "στο ύψος των περιστάσεων" και έδειξαν γρήγορα αντανακλαστικά, μόλις μυρίστηκαν "ψητό" όρμησαν "με την μία" σαν γνήσιοι απόγονοι Κλεφτών και Αρματολών...)
Αυτό που "πήρε" 30 χρόνια στους Ευρωπαίους να το καταλάβουν είναι ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει η "αρχή" που ασκεί την εξουσία, πχ κυβέρνηση, όπως συμβαίνει στις χώρες τους ίσως, αλλά πολλές ανεξέλεγκτες συμμορίες που εκμεταλλεύονται "δεσπόζουσες" θέσεις "ανά την επικράτεια".
Αν και είναι ενδιαφέρον, δεν θα επεκταθώ στην ιστορική διαδρομή αυτών των "ομάδων", παρά μόνο αντιγράφοντας ένα κομμάτι από Βικιπαιδεία σχετικά με τους Κλέφτες και Αρματολούς, που αποδεικνύει ότι η παράδοση συνεχίζετε αταλάντευτα!:
"Οι σύγχρονοι ιστορικοί απορρίπτουν την αντίληψη ότι οι κλέφτες έκλεβαν μόνο τους Τούρκους και τους πλούσιους προσκυνημένους Έλληνες (πχ τους κοτζαμπάσηδες). Υποστηρίζουν πως βασικός στόχος τους ήταν τα αδύνατα τμήματα του πληθυσμού και επιτίθονταν στους ισχυρούς, οθωμανούς και χριστιανούς, μόνο όταν αισθάνονταν εξαιρετικά δυνατοί.[6][3]
Κάποιες φορές, ισχυρές ομάδες κλεφτών ζητούσαν λύτρα από χωριά ή επέδραμαν σε πολιτείες όπως στο Καρπενήσι το 1764. Στις επιδρομές αυτές, κάποτε, οι χριστιανοί κλέφτες συνέπρατταν με αλβανόφωνους μουσουλμάνους («Τουρκαλβανούς» ) ή Τούρκους κλέφτες."
Το παραπάνω δεν χρίζει επιπλέον τεκμηρίωσης αφού με την κοινή λογική αντιλαμβάνεται οποιοσδήποτε ότι η διαβίωση ατόμων χωρίς να παράγουν οτιδήποτε, όπως οι Κλέφτες και οι Αρματολοί, γίνονταν σε βάρος άλλων......
Όσο αφορά την σημερινή εποχή θα αναφέρω μερικές από τα πιο γνωστές τέτοιες συμμορίες, που χάρις στην τεράστια ισχύ που έχουν αποκτήσει μερικές εξ αυτών, έχουν το δικαίωμα ακόμη και να εξαιρούνται του νόμου ή να αυτοδικάζονται, και φυσικά να αθωώνονται άπαντες !!!
Παραδείγματα:
1) Οι πολιτικοί, οι κορυφαίοι όλων! Κατακλέβουν ως κυβέρνηση,(είναι βέβαιο ότι δεν υπάρχει τιμολόγιο προς το δημόσιο χωρίς να είναι "λαδωμένο", παρ' όλα αυτά στις ελάχιστες των περιπτώσεων που κινηθεί κάποια νομική διαδικασία, συνεδριάζει η βουλή !!(αυτοδικάζονται)και τους αθωώνει.....παρά τα τεράστια ποσά που καταχρώνται συνεχώς, σχεδόν κανείς δεν τιμωρείται.
2) Οι εργαζόμενοι σε ελεγκτικούς, εποπτικούς και εισπρακτικούς μηχανισμούς του "κράτους" (εφορία, αστυνομία, τελωνεία, κλπ κλπ )
Και εδώ ισχύει το "αυτοδικαζόμενο", εφοριακοί που έχουν συλληφθεί επ' αυτοφόρω να τα παίρνουν, σε λίγους μήνες (να περάσει η μπόρα) επιστρέφουν πάλι στη θέση τους, τα συμβούλια που τους "δικάζουν" προκειμένου να τιμωρηθούν για το "παράπτωμά τους" απαρτίζονται από συναδέλφους τους , όλως τυχαίως! και φυσικά τους αθωώνουν επιβάλλοντας μερικούς μήνες αργία, "για τα μάτια του κόσμου"....
3) Τελευταίο και ενδεικτικό παράδειγμα οι Λιμενεργάτες!
Είναι γνωστό , από αρχαιοτάτων χρόνων....., ότι όποιος ελέγχει τα "περάσματα", έχει και "το πάνω χέρι", απόδειξη αυτού είναι τα λύτρα που εισπράττουν, σε μορφή νόμιμου μισθού, αγγίζουν τις 100.000 ευρώ τον χρόνο, όταν η μέση ετήσια αμοιβή δεν είναι περισσότερη από 15.000 - 20.000 χιλ.
Θα μπορούσα να γράψω για τους γιατρούς, που λυμαίνονται τα νοσοκομεία, τους νομικούς τα δικαστήρια, τους καθηγητές τα πανεπιστήμια και τόσους άλλους, αλλά φοβάμαι ότι είναι απείρως ευκολότερο να γράψω τα ονόματα τα τηλέφωνα και τις διευθύνσεις όσον ΔΕΝ ανήκουν στις συμμορίες ..............
Σκεπτόμενος λίγο περισσότερο, αναρωτιέμαι για το γεγονός ότι, όταν οι Βρετανοί μας "φόρτωσαν" στους Αμερικάνους, μετά το 1940, ίσως κάτω από τα θλιμμένα μάτια τους, να έκρυβαν επιμελώς κάποιο πονηρό χαμόγελο, και στην συνέχεια οι Αμερικανοί σε 40 περίπου χρόνια, να έκαναν το ίδιο, όταν μας μεταφόρτωναν στους Ευρωπαίους.....
Οι μόνοι που μας άντεξαν 400 περίπου χρόνια τελικά ήταν οι Τούρκοι, αλλά δεν ξέρω πολλούς να θαυμάζουν την τότε ευφυΐα τους, αν και ο Σουλτάνος ποτέ δεν καταδέχθηκε να ασχοληθεί σοβαρά μαζί μας, απόδειξη ότι δεν πάτησε ούτε μια φορά το πόδι του εδώ......
Αν και στα τελευταία, δλδ το 1821, όλο κάτι ξεπεσμένους Πασάδες μας έστελνε, μέχρι που στο τέλος μας "χάρισε" στον Ιμπραήμ!!!
Ηθικό δίδαγμα: Άμα έχεις κάτι καλό, κοιτάς να το κρατήσεις , άμα έχεις σκάρτο, κοιτάς να το ξεφορτωθείς. ΤΕΛΟΣ
11.12.09
Συνέχεια του προηγούμενου ποστ....
Σήμερα μίλησα με την κόρη μου, σπουδάζει στην Ισπανία με το πρόγραμμα ERASMUS, την ρώτησα γενικά πως πάνε τα πράγματα με τις σπουδές, απάντησε:
"Μπαμπά, είμαστε πολύ πίσω, για να καταλάβεις (δύσκολο το βλέπω) η συμφοιτήτριά μου από την Ρωσία , που είμαστε συνομήλικες, είναι στο ΜΆΣΤΕΡ και γω ακόμη στα προπτυχιακά, και έχει δουλέψει κιόλας για εμπειρία! διαφορετικά εδώ δεν μπορείς να πας για ΜΆΣΤΕΡ"
"Προχθές στην παρέα, παραπονέθηκε μια κοπελιά επειδή είχε αφήσει μήνυμα το πρωί στον καθηγητή της και δεν της απάντησε ακόμα....εγώ μπαμπά γελούσα ...δεν είπα τίποτα, τι να πω; Ότι στην Ελλάδα πας ο ίδιος στο γραφείο του καθηγητή και σε πετάει έξω με τις κλωτσιές....ντράπηκα."
Στην αρχή της εγκατάστασή της στην Ισπανία μου είχε πει:
"Άστα μπαμπά, δύσκολα τα πράγματα ....κάθε βδομάδα έχουμε εργασία που πρέπει να παραδώσουμε, πάω στις 8 πμ στο πανεπιστήμιο και φεύγω πολλές φορές μετά τις 6μμ, εδώ αν δεν παρακολουθείς κάθε μέρα τις παραδώσεις το έχασες το μάθημα....άσε το τι διάβασμα πέφτει στην βιβλιοθήκη..."
Για να συγκρίνει κάποιος τα δυο πανεπιστήμια (έχουν το ίδιο αντικείμενο!) πρέπει να ξέρει ότι στην Ελλάδα πχ οι εργασίες των φοιτητών είναι 1 ανα εξάμηνο!
Η παρακολούθηση των μαθημάτων σχεδόν ανύπαρκτη, ενώ τα περισσότερα μαθήματα τα περνάς με αντιγραφή ή με σκονάκι!
Συγκρίνοντας τον όγκο δουλειάς καθηγητών - φοιτητών , εύκολα καταλαβαίνει κανείς γιατί πολλοί δεν θέλουν καμία αλλαγή στο υφιστάμενο καθεστώς, άδικο έχουν;;
Βέβαια μετά οι πρώην φοιτητές παραπονιούνται ότι : Δεν μας παίρνει κανείς για δουλειά κλπ κλπ
"Μπαμπά, είμαστε πολύ πίσω, για να καταλάβεις (δύσκολο το βλέπω) η συμφοιτήτριά μου από την Ρωσία , που είμαστε συνομήλικες, είναι στο ΜΆΣΤΕΡ και γω ακόμη στα προπτυχιακά, και έχει δουλέψει κιόλας για εμπειρία! διαφορετικά εδώ δεν μπορείς να πας για ΜΆΣΤΕΡ"
"Προχθές στην παρέα, παραπονέθηκε μια κοπελιά επειδή είχε αφήσει μήνυμα το πρωί στον καθηγητή της και δεν της απάντησε ακόμα....εγώ μπαμπά γελούσα ...δεν είπα τίποτα, τι να πω; Ότι στην Ελλάδα πας ο ίδιος στο γραφείο του καθηγητή και σε πετάει έξω με τις κλωτσιές....ντράπηκα."
Στην αρχή της εγκατάστασή της στην Ισπανία μου είχε πει:
"Άστα μπαμπά, δύσκολα τα πράγματα ....κάθε βδομάδα έχουμε εργασία που πρέπει να παραδώσουμε, πάω στις 8 πμ στο πανεπιστήμιο και φεύγω πολλές φορές μετά τις 6μμ, εδώ αν δεν παρακολουθείς κάθε μέρα τις παραδώσεις το έχασες το μάθημα....άσε το τι διάβασμα πέφτει στην βιβλιοθήκη..."
Για να συγκρίνει κάποιος τα δυο πανεπιστήμια (έχουν το ίδιο αντικείμενο!) πρέπει να ξέρει ότι στην Ελλάδα πχ οι εργασίες των φοιτητών είναι 1 ανα εξάμηνο!
Η παρακολούθηση των μαθημάτων σχεδόν ανύπαρκτη, ενώ τα περισσότερα μαθήματα τα περνάς με αντιγραφή ή με σκονάκι!
Συγκρίνοντας τον όγκο δουλειάς καθηγητών - φοιτητών , εύκολα καταλαβαίνει κανείς γιατί πολλοί δεν θέλουν καμία αλλαγή στο υφιστάμενο καθεστώς, άδικο έχουν;;
Βέβαια μετά οι πρώην φοιτητές παραπονιούνται ότι : Δεν μας παίρνει κανείς για δουλειά κλπ κλπ
10.12.09
Ποιος "προστατεύει" τους "αναρχοαυτόνομους";
Το παρακάτω σχόλιο γράφτηκε στο μπλόκ του Αθεόφοβου
Μα αγαπητέ Αθεόφοβε, αν θέλανε να διαφυλάξουν το "άσυλο" δεν θα μπορούσαν;
Είναι δυνατόν σχεδόν 40 χρόνια να μην μπορούν να βρουν μια λύση να σταματήσουν τις καταστροφές;
Είναι δυνατόν 300-500 άνθρωποι, τόσοι περίπου είναι οι "αναρχοαυτόνομοι" που προκαλούν τα επεισόδια, να είναι τόσο ισχυροί, ώστε καθηγητές και πολιτεία (άσε τους φοιτητές, αυτοί πάνε για 4 χρόνια και μετά φεύγουν, τρόπος του λέγειν ότι πάνε δλδ...) να αδυνατούν να βρουν τη λύση....
Κατά την ταπεινή μου άποψη, απλά αυτή η κατάσταση βολεύει το “κατεστημένο” των καθηγητών πρωτίστως αλλά και άλλους .......
Την “προστασία” στους “αναρχοαυτόνομους” την παρέχουν οι καθηγητές , γι αυτό δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, όσοι οχυρώνονται στα “άσυλα” είναι βέβαιοι ότι δεν πρόκειται να τους πειράξει κανείς, ότι και να κάνουν! (κάτι σαν τους “χούλιγκαν των γηπέδων , που έχουν την προστασία των “προέδρων” άλλωστε πολλοί κολλούν “ένσημα “ και εκεί....)
Το ερώτημα είναι “τι κερδίζουν οι καθηγητές από αυτό”
Απαντώ με ερώτημα : “Πότε έχουμε τις περισσότερες και πιο μακρόχρονες καταλήψεις, που συχνά επεκτείνονται και στα Λύκεια;” (Και μη πει κάποιος ότι οι καταλήψεις είναι “προϊόν” μαζικής δημοκρατικής διαδικασίας των φοιτητών, τουλάχιστον στην αρχή , και μέχρι να “φτιαχτεί κλίμα” με την βοήθεια και του ΣΥΡΙΖΑ καθώς και του ΚΚΕ, για να μην μείνει στην απέξω...)
Απάντηση: “Όποτε υπουργός παιδείας προσπαθεί να αλλάξει κάτι στη παιδεία και ιδιαίτερα στην ανώτατη- ανώτερη”.
Και λήξη, μόλις παραιτηθεί (Γ. Αρσένης , Μαριέτα Γιαννάκου) ή όταν αποσύρει το νομοσχέδιο. ( όλοι οι υπουργοί που το προσπάθησαν......)
Άρα το ότι δεν αλλάζει ουσιαστικά τίποτα στην ανώτερη εκπαίδευση τα τελευταία 40 χρόνια οφείλετε σε ένα μικρό αλλά ιδιαίτερα δυναμικό “στρατό”, που χρησιμοποιείται για την προστασία των συμφερόντων της “ομάδας” των ΚΑΘΗΓΗΤΏΝ
(Το ότι κάποιοι καθηγητές “τρώνε” μερικές σφαλιάρες πότε -πότε , συμβαίνει γιατί δείχνουν σημάδια “ανυπακοής” και πρέπει να συνετιστούν, αλλά και για παραδειγματισμό... )
Σήμερα έμαθα ότι άρχισε κατάληψη στην Νομική αλλά και σε άλλες σχολές , επειδή ο πρόεδρος της είπε ότι πρέπει "όσοι μπαίνουν στην νομική θα πρέπει να δείχνουν ταυτότητα στο μέλλον κλπ..."
Πότε έγινε η δήλωση του προέδρου; Χθες;
Πότε πρόλαβαν να αποφασίσουν τον ορισμό γεν. συνέλευσης, να ενημερωθούν οι φοιτητές, να συνεδριάσει η γεν. συνέλευση και να παρθεί η απόφαση της κατάληψης;;
ΣΉΜΕΡΑ το πρωί η κατάληψη ήταν γεγονός!!!!!!!!!
Μα αγαπητέ Αθεόφοβε, αν θέλανε να διαφυλάξουν το "άσυλο" δεν θα μπορούσαν;
Είναι δυνατόν σχεδόν 40 χρόνια να μην μπορούν να βρουν μια λύση να σταματήσουν τις καταστροφές;
Είναι δυνατόν 300-500 άνθρωποι, τόσοι περίπου είναι οι "αναρχοαυτόνομοι" που προκαλούν τα επεισόδια, να είναι τόσο ισχυροί, ώστε καθηγητές και πολιτεία (άσε τους φοιτητές, αυτοί πάνε για 4 χρόνια και μετά φεύγουν, τρόπος του λέγειν ότι πάνε δλδ...) να αδυνατούν να βρουν τη λύση....
Κατά την ταπεινή μου άποψη, απλά αυτή η κατάσταση βολεύει το “κατεστημένο” των καθηγητών πρωτίστως αλλά και άλλους .......
Την “προστασία” στους “αναρχοαυτόνομους” την παρέχουν οι καθηγητές , γι αυτό δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, όσοι οχυρώνονται στα “άσυλα” είναι βέβαιοι ότι δεν πρόκειται να τους πειράξει κανείς, ότι και να κάνουν! (κάτι σαν τους “χούλιγκαν των γηπέδων , που έχουν την προστασία των “προέδρων” άλλωστε πολλοί κολλούν “ένσημα “ και εκεί....)
Το ερώτημα είναι “τι κερδίζουν οι καθηγητές από αυτό”
Απαντώ με ερώτημα : “Πότε έχουμε τις περισσότερες και πιο μακρόχρονες καταλήψεις, που συχνά επεκτείνονται και στα Λύκεια;” (Και μη πει κάποιος ότι οι καταλήψεις είναι “προϊόν” μαζικής δημοκρατικής διαδικασίας των φοιτητών, τουλάχιστον στην αρχή , και μέχρι να “φτιαχτεί κλίμα” με την βοήθεια και του ΣΥΡΙΖΑ καθώς και του ΚΚΕ, για να μην μείνει στην απέξω...)
Απάντηση: “Όποτε υπουργός παιδείας προσπαθεί να αλλάξει κάτι στη παιδεία και ιδιαίτερα στην ανώτατη- ανώτερη”.
Και λήξη, μόλις παραιτηθεί (Γ. Αρσένης , Μαριέτα Γιαννάκου) ή όταν αποσύρει το νομοσχέδιο. ( όλοι οι υπουργοί που το προσπάθησαν......)
Άρα το ότι δεν αλλάζει ουσιαστικά τίποτα στην ανώτερη εκπαίδευση τα τελευταία 40 χρόνια οφείλετε σε ένα μικρό αλλά ιδιαίτερα δυναμικό “στρατό”, που χρησιμοποιείται για την προστασία των συμφερόντων της “ομάδας” των ΚΑΘΗΓΗΤΏΝ
(Το ότι κάποιοι καθηγητές “τρώνε” μερικές σφαλιάρες πότε -πότε , συμβαίνει γιατί δείχνουν σημάδια “ανυπακοής” και πρέπει να συνετιστούν, αλλά και για παραδειγματισμό... )
Update 1:
Σήμερα έμαθα ότι άρχισε κατάληψη στην Νομική αλλά και σε άλλες σχολές , επειδή ο πρόεδρος της είπε ότι πρέπει "όσοι μπαίνουν στην νομική θα πρέπει να δείχνουν ταυτότητα στο μέλλον κλπ..."
Πότε έγινε η δήλωση του προέδρου; Χθες;
Πότε πρόλαβαν να αποφασίσουν τον ορισμό γεν. συνέλευσης, να ενημερωθούν οι φοιτητές, να συνεδριάσει η γεν. συνέλευση και να παρθεί η απόφαση της κατάληψης;;
ΣΉΜΕΡΑ το πρωί η κατάληψη ήταν γεγονός!!!!!!!!!
8.12.09
“Τι ακριβώς όμως συνέβη εκείνο το μοιραίο Σάββατο.”
“Τι ακριβώς όμως συνέβη εκείνο το μοιραίο Σάββατο.”
Tα παρακάτω είναι αποσπάσματα από την εκπομπή “ΝΕΟΙ ΦΑΚΕΛΟΙ” του Αλέξη Παπαχελά
“Γιώργος Καρατέγος
Καθόμασταν ας πούμε στον πεζόδρομο στα παγκάκια που έχει η Μεσολογγίου, μιλώντας, ήταν και ο Αλέξανδρος τέλος πάντων εκεί λίγο πιο κάτω, μαζί με άλλον έναν φίλο του. Θυμάμαι πως ξεκινάω να φύγω, έρχεται ένα περιπολικό ας πούμε από την πάνω πλευρά τέλος πάντων του πεζόδρομου, και στην αρχή ακουγόντουσαν κάποιες φωγώ είχα ήδη αρχίσει να φεύγω, ήμουν ένα τετράγωνο πιο κάτω αλλά έβλεπα κινητικότητα.”
“Γιώργος Καρατέγος
Σε μια φάση βλέπω να πέφτει μια κρότου λάμψης. Ακούω κι άλλους 2-3 θορύβους δυνατούς κλπ., υπέθεσα ότι ήταν κρότου λάμψης και αυτές ξαναφτάνω Μεσολογγίου και Τζαβέλα.”
“Γιώργος Καρατέγος
Βλέπω στην αρχή μια φιγούρα να είναι πεσμένη στο κράσπεδο ας πούμε, χωρίς να ξέρω τι έχει γίνει. Τον σκοτώσανε δηλαδή μόνο αυτό σκεφτόμουνα, δεν σκεφτόμουνα κάτι άλλο ας πούμε.”
“Ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος βρισκόταν ήδη στον πεζόδρομο της οδού Τζαβέλα με τον παιδικό του φίλο τον Νίκο Ρωμανό. Στην κατάθεσή του στους αστυνομικούς ο Ρωμανός θα εξηγήσει ότι οι δύο φίλοι είχαν μόλις αγοράσει κάτι να φάνε και καθόντουσαν μιλώντας στην είσοδο μίας πολυκατοικίας.”
“Κατάθεση αυτόπτη μάρτυρα Νίκου Ρωμανού
Ακούσαμε από περαστικούς «Κατεβαίνουν Μπάτσοι κάτι έγινε»…. από περιέργεια λοιπόν και εγώ με τον Αλέξανδρο πήγαμε στη μέση της οδού Τζαβέλα για να δούμε τι είχε συμβεί …. όταν λοιπόν βγήκαμε στη μέση του πεζόδρομου της Τζαβέλα είδαμε από απόσταση 2 αστυνομικούς…μπροστά μας δεν υπήρχαν άλλοι. Ο Αλέξανδρος ήταν μπροστά μου και πίσω δεξιά του ήμουν εγώ…με το που είδαμε τους αστυνομικούς άρχισαν να βρίζουν και εμένα και τον Αλέξανδρο και αυτούς που ήταν πίσω μας…”
“Κατάθεση αυτόπτη μάρτυρα Νίκου Ρωμανού
Κάποιος από πίσω μου πέταξε ένα άδειο πλαστικό μπουκαλάκι που φυσικά δεν έφτασε στους αστυνομικούς…..με το που έριξε κάποιος το πλαστικό μπουκάλι, οι αστυνομικοί αν δεν κάνω λάθος έβγαλαν τα όπλα σημάδεψαν και ακούστηκαν τρεις συνεχόμενοι πυροβολισμοί….σημάδεψαν προς το μέρος μας και πυροβόλησαν. Ο Αλέξανδρος έπεσε κάτω.”
“Γρηγορόπουλος και Ρωμανός βρίσκονται τώρα μόλις 25 μέτρα από τους δύο αστυνομικούς.”
Ίσως εσείς να καταλάβατε “Τι ακριβώς όμως συνέβη εκείνο το μοιραίο Σάββατο.” εγώ πάντως όχι!
Κατ' αρχήν και οι δύο αυτόπτες μάρτυρες ήταν , “συμπτωματικά”, φίλοι του θύματος και ίσως να εμπλέκονται και οι ίδιοι, άρα πιθανότατα να “πάσχουν από αμνησία” ή να είναι “μεροληπτικοί” .......
Ο πρώτος “αυτόπτης” ήταν ουσιαστικά “απών” ( ...ήμουν εκεί αλλά έφευγα ...άκουσα φασαρία ...γύρισα... είδα “μια φιγούρα στο δάπεδο”) τέλος!
Κατάθεση “τύπου” “δεν ξέρω τίποτα μη με μπλέκεται...”
Ας δούμε τον μόνο “ουσιαστικό” αυτόπτη μάρτυρα!
Ο δεύτερος “αυτόπτης” βρίσκετε ξαφνικά “στην μέση της Τζαβέλα” με το θύμα, σε απόσταση από τους αστυνομικούς (αδιευκρίνιστη) οι οποίοι μόλις τους βλέπουν αρχίζουν να βρίζουν , “εμένα και τον Αλέξανδρο και αυτούς που ήταν πίσω μας…”
Εδώ έχουμε , για πρώτη φορά, την πληροφορία ότι στην σκηνή του φόνου υπήρχαν κι άλλοι, οι οποίοι , σύμφωνα με τον μάρτυρα, δεν φαίνεται να έχουν καμία συμμετοχή στα γεγονότα πέρα από “ένα άδειο πλαστικό μπουκαλάκι”....... δλδ σχεδόν φαντάσματα!!
Βέβαια λίγο να ψάξει κανείς στο ίντερνετ βρίσκει “περιγραφές” με σημαντικές διαφορές, τουλάχιστον!! όπως η παρακάτω από φίλους πάλι του Αλέξη , στην εφημερίδα Έθνος......
“«Στην παρέα ήταν και ένα άλλο παιδί, που επίσης γιόρταζε, και μετά είχαμε κανονίσει να πάμε σε ένα πάρτι. Διασκεδάζαμε όταν πέρασε το περιπολικό. Κάποιοι, οι οποίοι δεν είχαν καμία σχέση με εμάς, πέταξαν πέτρες και οι ειδικοί φρουροί έφυγαν. Ύστερα από λίγο επέστρεψαν με τα πόδια και πυροβόλησαν τον Αλέξη. Εριξαν τρεις πυροβολισμούς και, αφού γύρισαν την πλάτη, έφυγαν σαν να μην είχε συμβεί τίποτα», ανέφεραν.”
Είναι φανερό ότι οι “μαρτυρίες” έχουν περάσει από πολλά “νομικά” ή άλλα κόσκινα , δεν έγινε αναζήτηση της αλήθειας και η μόνη πιθανότητα να μάθουμε “Τι ακριβώς όμως συνέβη εκείνο το μοιραίο Σάββατο.” είναι κατά την διάρκεια της δίκης , ας το ελπίσουμε.
Άλλωστε η δημοσιογραφία στην Ελλάδα δεν έχει στόχο της την αλήθεια παρά μόνο την τηλεθέαση!
Tα παρακάτω είναι αποσπάσματα από την εκπομπή “ΝΕΟΙ ΦΑΚΕΛΟΙ” του Αλέξη Παπαχελά
“Γιώργος Καρατέγος
Καθόμασταν ας πούμε στον πεζόδρομο στα παγκάκια που έχει η Μεσολογγίου, μιλώντας, ήταν και ο Αλέξανδρος τέλος πάντων εκεί λίγο πιο κάτω, μαζί με άλλον έναν φίλο του. Θυμάμαι πως ξεκινάω να φύγω, έρχεται ένα περιπολικό ας πούμε από την πάνω πλευρά τέλος πάντων του πεζόδρομου, και στην αρχή ακουγόντουσαν κάποιες φωγώ είχα ήδη αρχίσει να φεύγω, ήμουν ένα τετράγωνο πιο κάτω αλλά έβλεπα κινητικότητα.”
“Γιώργος Καρατέγος
Σε μια φάση βλέπω να πέφτει μια κρότου λάμψης. Ακούω κι άλλους 2-3 θορύβους δυνατούς κλπ., υπέθεσα ότι ήταν κρότου λάμψης και αυτές ξαναφτάνω Μεσολογγίου και Τζαβέλα.”
“Γιώργος Καρατέγος
Βλέπω στην αρχή μια φιγούρα να είναι πεσμένη στο κράσπεδο ας πούμε, χωρίς να ξέρω τι έχει γίνει. Τον σκοτώσανε δηλαδή μόνο αυτό σκεφτόμουνα, δεν σκεφτόμουνα κάτι άλλο ας πούμε.”
“Ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος βρισκόταν ήδη στον πεζόδρομο της οδού Τζαβέλα με τον παιδικό του φίλο τον Νίκο Ρωμανό. Στην κατάθεσή του στους αστυνομικούς ο Ρωμανός θα εξηγήσει ότι οι δύο φίλοι είχαν μόλις αγοράσει κάτι να φάνε και καθόντουσαν μιλώντας στην είσοδο μίας πολυκατοικίας.”
“Κατάθεση αυτόπτη μάρτυρα Νίκου Ρωμανού
Ακούσαμε από περαστικούς «Κατεβαίνουν Μπάτσοι κάτι έγινε»…. από περιέργεια λοιπόν και εγώ με τον Αλέξανδρο πήγαμε στη μέση της οδού Τζαβέλα για να δούμε τι είχε συμβεί …. όταν λοιπόν βγήκαμε στη μέση του πεζόδρομου της Τζαβέλα είδαμε από απόσταση 2 αστυνομικούς…μπροστά μας δεν υπήρχαν άλλοι. Ο Αλέξανδρος ήταν μπροστά μου και πίσω δεξιά του ήμουν εγώ…με το που είδαμε τους αστυνομικούς άρχισαν να βρίζουν και εμένα και τον Αλέξανδρο και αυτούς που ήταν πίσω μας…”
“Κατάθεση αυτόπτη μάρτυρα Νίκου Ρωμανού
Κάποιος από πίσω μου πέταξε ένα άδειο πλαστικό μπουκαλάκι που φυσικά δεν έφτασε στους αστυνομικούς…..με το που έριξε κάποιος το πλαστικό μπουκάλι, οι αστυνομικοί αν δεν κάνω λάθος έβγαλαν τα όπλα σημάδεψαν και ακούστηκαν τρεις συνεχόμενοι πυροβολισμοί….σημάδεψαν προς το μέρος μας και πυροβόλησαν. Ο Αλέξανδρος έπεσε κάτω.”
“Γρηγορόπουλος και Ρωμανός βρίσκονται τώρα μόλις 25 μέτρα από τους δύο αστυνομικούς.”
Ίσως εσείς να καταλάβατε “Τι ακριβώς όμως συνέβη εκείνο το μοιραίο Σάββατο.” εγώ πάντως όχι!
Κατ' αρχήν και οι δύο αυτόπτες μάρτυρες ήταν , “συμπτωματικά”, φίλοι του θύματος και ίσως να εμπλέκονται και οι ίδιοι, άρα πιθανότατα να “πάσχουν από αμνησία” ή να είναι “μεροληπτικοί” .......
Ο πρώτος “αυτόπτης” ήταν ουσιαστικά “απών” ( ...ήμουν εκεί αλλά έφευγα ...άκουσα φασαρία ...γύρισα... είδα “μια φιγούρα στο δάπεδο”) τέλος!
Κατάθεση “τύπου” “δεν ξέρω τίποτα μη με μπλέκεται...”
Ας δούμε τον μόνο “ουσιαστικό” αυτόπτη μάρτυρα!
Ο δεύτερος “αυτόπτης” βρίσκετε ξαφνικά “στην μέση της Τζαβέλα” με το θύμα, σε απόσταση από τους αστυνομικούς (αδιευκρίνιστη) οι οποίοι μόλις τους βλέπουν αρχίζουν να βρίζουν , “εμένα και τον Αλέξανδρο και αυτούς που ήταν πίσω μας…”
Εδώ έχουμε , για πρώτη φορά, την πληροφορία ότι στην σκηνή του φόνου υπήρχαν κι άλλοι, οι οποίοι , σύμφωνα με τον μάρτυρα, δεν φαίνεται να έχουν καμία συμμετοχή στα γεγονότα πέρα από “ένα άδειο πλαστικό μπουκαλάκι”....... δλδ σχεδόν φαντάσματα!!
Βέβαια λίγο να ψάξει κανείς στο ίντερνετ βρίσκει “περιγραφές” με σημαντικές διαφορές, τουλάχιστον!! όπως η παρακάτω από φίλους πάλι του Αλέξη , στην εφημερίδα Έθνος......
“«Στην παρέα ήταν και ένα άλλο παιδί, που επίσης γιόρταζε, και μετά είχαμε κανονίσει να πάμε σε ένα πάρτι. Διασκεδάζαμε όταν πέρασε το περιπολικό. Κάποιοι, οι οποίοι δεν είχαν καμία σχέση με εμάς, πέταξαν πέτρες και οι ειδικοί φρουροί έφυγαν. Ύστερα από λίγο επέστρεψαν με τα πόδια και πυροβόλησαν τον Αλέξη. Εριξαν τρεις πυροβολισμούς και, αφού γύρισαν την πλάτη, έφυγαν σαν να μην είχε συμβεί τίποτα», ανέφεραν.”
Είναι φανερό ότι οι “μαρτυρίες” έχουν περάσει από πολλά “νομικά” ή άλλα κόσκινα , δεν έγινε αναζήτηση της αλήθειας και η μόνη πιθανότητα να μάθουμε “Τι ακριβώς όμως συνέβη εκείνο το μοιραίο Σάββατο.” είναι κατά την διάρκεια της δίκης , ας το ελπίσουμε.
Άλλωστε η δημοσιογραφία στην Ελλάδα δεν έχει στόχο της την αλήθεια παρά μόνο την τηλεθέαση!
6.12.09
Σχετικά με έναν θάνατο ......
Το σχόλιο για τον locus, που δεν ανέβαινε με τίποτα!
“προφανώς το παιδάκι δεν έφταιξε σε τίποτα.”
Μάλλον διαφωνούμε αρκετά εδώ, αγαπητέ locus.
Όσο και αν είναι τραγικό το γεγονός του θανάτου του, μέρα που είναι κιόλας, ευθύνη είχε και ο ίδιος, ανάλογα με την ηλικία του , και μάλιστα σημαντική, εκτός και αν θεωρείς ότι οι 15χρονοι έχουν το ακαταλόγιστο....
Η αλήθεια στην περίπτωση του “Αλέξη” είναι γνωστή, και αν κάνω λάθος διορθώστε με:
Αλήθεια πρώτη : Ο Αλέξης συμμετείχε σε ομάδα νεαρών, τους ονομαζόμενους και “Μεσολογγίτες” (“κατοικοεδρεύουν” στην οδό Μεσολογγίου) και προκειμένου να διασκεδάσουν την πλήξη και την ανία τους έκαναν , επιεικώς, διάφορες “πλάκες” πολλές από τις οποίες ξεφεύγουν αρκετά από το “ανεκτό όριο λόγω ηλικίας”, μεταξύ των οποίων η πιο ενδιαφέρουσα λόγω κινδύνου (αδρεναλίνη γαρ) ήταν οι επιθέσεις σε αστυνομικούς.
Ιδιαίτερα Παρασκευή και Σάββατο βράδυ , πιθανόν λόγω ότι η ομάδα ήταν “πλήρης” και άρα πιο ισχυρή......
Το γεγονότα είναι αναμφισβήτητα και προκύπτουν από τις εκατοντάδες αναφορές που υπάρχουν για παρόμοια επεισόδια στο INTERNET ή στις εφημερίδες, καθώς και από τις μαρτυρίες των αυτοπτών μαρτύρων.
Αλήθεια δεύτερη: Δεν ήταν οι αστυνομικοί που ξεκίνησαν τα επεισόδια αλλά η ομάδα τον νεαρών.
Επίσης τεκμηριώνετε , πέραν αμφιβολίας, ότι μόλις η ομάδα πληροφορήθηκε την ύπαρξη στην περιοχή αστ/κων έσπευσε να επιτεθεί με διάφορα αντικείμενα ( πέτρες , μπουκάλια κλπ)
Επίσης βέβαιο είναι ότι οι αστ/κοί ήταν δύο, ενώ οι νεαροί περίπου 15....
Η άποψη ότι ο Αλέξης έπινε απλά τον καφέ του στην περιοχή και έτυχε να εμπλακεί στα επεισόδια, δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα.......
Αλήθεια τρίτη : Ο θάνατος του προήλθε από εξοστρακισμό και όχι από ευθεία βολή. Η χειρότερη κατηγορία για τον αστ/κό, είναι η “βαριά αμέλεια” , εκτός και αποδειχθεί ότι υπήρξε “δόλος”, πράγμα δύσκολο.........δεν είμαι βέβαιος αλλά κάποιος νομικός μπορεί να μας διαφωτίσει.
Αν θα “απέδιδα” ευθύνες θα τις καταλόγιζα περίπου ως εξής:
1) Στους γονείς του, τους οποίους λυπάμαι ειλικρινά ........
2) Στην πολιτεία , που άφησε επί χρόνια την κατάσταση να “εκτραχυνθεί”, ήταν βέβαιο ότι κάποιο στιγμή θα σκοτωθεί κάποιος, όπως παλιότερα ο “Καλτεζάς”, και όπως θα ξανασυμβεί στο μέλλον , αν δεν αλλάξει κάτι......
3) Στον ίδιο , 15 χρονών και κυκλοφορείς έξω, οφείλεις να ξέρεις μερικά βασικά πράγματα, όπως τι πρέπει να κάνεις απέναντι σε κάποιον ένοπλο, ειδικά μάλιστα αστυνομικό....απλά δεν προκαλείς.
4) Στον αστυνομικό, επειδή πυροβόλησε στο δρόμο και όχι στον αέρα, επίσης όφειλε να γνωρίζει τους κινδύνους .....
5) Σε όσους “καπηλεύονται” την τραγική ιστορία ενός παιδιού για δικό τους ώφελος.
“προφανώς το παιδάκι δεν έφταιξε σε τίποτα.”
Μάλλον διαφωνούμε αρκετά εδώ, αγαπητέ locus.
Όσο και αν είναι τραγικό το γεγονός του θανάτου του, μέρα που είναι κιόλας, ευθύνη είχε και ο ίδιος, ανάλογα με την ηλικία του , και μάλιστα σημαντική, εκτός και αν θεωρείς ότι οι 15χρονοι έχουν το ακαταλόγιστο....
Η αλήθεια στην περίπτωση του “Αλέξη” είναι γνωστή, και αν κάνω λάθος διορθώστε με:
Αλήθεια πρώτη : Ο Αλέξης συμμετείχε σε ομάδα νεαρών, τους ονομαζόμενους και “Μεσολογγίτες” (“κατοικοεδρεύουν” στην οδό Μεσολογγίου) και προκειμένου να διασκεδάσουν την πλήξη και την ανία τους έκαναν , επιεικώς, διάφορες “πλάκες” πολλές από τις οποίες ξεφεύγουν αρκετά από το “ανεκτό όριο λόγω ηλικίας”, μεταξύ των οποίων η πιο ενδιαφέρουσα λόγω κινδύνου (αδρεναλίνη γαρ) ήταν οι επιθέσεις σε αστυνομικούς.
Ιδιαίτερα Παρασκευή και Σάββατο βράδυ , πιθανόν λόγω ότι η ομάδα ήταν “πλήρης” και άρα πιο ισχυρή......
Το γεγονότα είναι αναμφισβήτητα και προκύπτουν από τις εκατοντάδες αναφορές που υπάρχουν για παρόμοια επεισόδια στο INTERNET ή στις εφημερίδες, καθώς και από τις μαρτυρίες των αυτοπτών μαρτύρων.
Αλήθεια δεύτερη: Δεν ήταν οι αστυνομικοί που ξεκίνησαν τα επεισόδια αλλά η ομάδα τον νεαρών.
Επίσης τεκμηριώνετε , πέραν αμφιβολίας, ότι μόλις η ομάδα πληροφορήθηκε την ύπαρξη στην περιοχή αστ/κων έσπευσε να επιτεθεί με διάφορα αντικείμενα ( πέτρες , μπουκάλια κλπ)
Επίσης βέβαιο είναι ότι οι αστ/κοί ήταν δύο, ενώ οι νεαροί περίπου 15....
Η άποψη ότι ο Αλέξης έπινε απλά τον καφέ του στην περιοχή και έτυχε να εμπλακεί στα επεισόδια, δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα.......
Αλήθεια τρίτη : Ο θάνατος του προήλθε από εξοστρακισμό και όχι από ευθεία βολή. Η χειρότερη κατηγορία για τον αστ/κό, είναι η “βαριά αμέλεια” , εκτός και αποδειχθεί ότι υπήρξε “δόλος”, πράγμα δύσκολο.........δεν είμαι βέβαιος αλλά κάποιος νομικός μπορεί να μας διαφωτίσει.
Αν θα “απέδιδα” ευθύνες θα τις καταλόγιζα περίπου ως εξής:
1) Στους γονείς του, τους οποίους λυπάμαι ειλικρινά ........
2) Στην πολιτεία , που άφησε επί χρόνια την κατάσταση να “εκτραχυνθεί”, ήταν βέβαιο ότι κάποιο στιγμή θα σκοτωθεί κάποιος, όπως παλιότερα ο “Καλτεζάς”, και όπως θα ξανασυμβεί στο μέλλον , αν δεν αλλάξει κάτι......
3) Στον ίδιο , 15 χρονών και κυκλοφορείς έξω, οφείλεις να ξέρεις μερικά βασικά πράγματα, όπως τι πρέπει να κάνεις απέναντι σε κάποιον ένοπλο, ειδικά μάλιστα αστυνομικό....απλά δεν προκαλείς.
4) Στον αστυνομικό, επειδή πυροβόλησε στο δρόμο και όχι στον αέρα, επίσης όφειλε να γνωρίζει τους κινδύνους .....
5) Σε όσους “καπηλεύονται” την τραγική ιστορία ενός παιδιού για δικό τους ώφελος.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
