Μετά από 17 χρόνια απόψε θα κοιμηθώ χωρίς την "προστασία" της σκυλίτσας μου, της "τζήλντας", ένα μικρό πομεράνιαν........
Της "χρωστούσα" έναν αξιοπρεπή θάνατο για όσα μας είχε προσφέρει και έπρεπε να το κάνω ......
Ζόρικα τα πράγματα......πολύ ζόρικα....
Κουραγιο φιλε νασαι γερος να την θυμασαι.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστώ foris, είναι απίστευτος ο δεσμός που αναπτύσετε .....και η κατάθληψη δεδομένη, για όλη την οικογένεια.
ΑπάντησηΔιαγραφήΌταν το άκουγα από τους άλλους μου φαίνονταν υπερβολικό αλλά.....
Έχω και εγώ ένα σκυλάκι το οποίο υπεραγαπώ..φαντάζομαι λοιπόν πως νιώθεις..:( κουράγιο και από εμένα λοιπόν :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΣε ευχαριστώ minus, ο χρόνος θα το θεραπεύσει, αλλά μέχρι τότε νομίζω ότι είναι πάντα εδώ και με ακολουθεί......
ΑπάντησηΔιαγραφή